اعتراف ناپاک به خاک پاک

ای ایران خاتون!

مادر ما.

ما را پارسا بدار .

ای مادر قلب جهان ، ما فرزندان خویش را ببخش -

که ما نور ایزدی تو را با خود حمل می کنیم .

ما را رستگار کن .

گناهانمان را ببخش .

سرنوشت جان ما را به جان تو سرشته است ، اگر تو نباشی ما نیز نیستیم .

ای ایران زمین ، تو فقط خاک نیستی - معنای تو لابلای کاخ های سنگی و ابریشم زربفت نهان است.

تمدن تو ، فقط نامت نیست - تو هستی .

تو و آب های نیلگون راستی ات.

ای قلب تپنده ی زمین ، بدان که عشق تو در سینه ی ما می ماند .

درست مثل ستون های سر به عرش کشیده ی تخت جمشید ات .

به سان بوی خوش ابریشم دست بافت تو!

خویش را بیامرز .

که وی بی تو ، هیچ است و هیچ .

معنای تو لابه لای اوراق به خاک نشسته ی شاهنامه است .

معنای تو باده ی ناب بلندی های قلعه دماوند ات هست ، میان نی زار مولانا.

تو ارته ترین خاک را داری و ما ... ما فرزندان ناپاک تو ، تو را آلوده به گناه خود می کنیم .

آلوده به حقیری خویش .

ای ایران بانو ، ای زن پاک ، ای الهه ی خدا .

ما را ببخش.

معنای تو ...

اما تو که معنایی نداری!

تو خود معنای...

اشه ی جهانی ، روح دمیده شده دل سنگی سر نوشت و تقدیر .

ای ایران زمین، ای مادر سوشیانت زمین، ما را ببخش و رستگار بدان

ای ایران زمین، ای مادر سوشیانت زمین، ما را ببخش و رستگار بدان