توهم کن، حرکت کن ولی نمیرسی

تجربه گرسنگی بی نظیر است. ما انسان ها معمولاً به خواسته هایی که می اندیشیم می رسیم. ممکن است عده ای کمتر و عده ای بیشتر ولی در هر صورت نیازهای طبیعی ما به نوعی تأمین می شود.

چیزی که از این ماه آموختم "کنترل ذهن" بود. انسان ها سودای چیزهایی را دارند که در ذهن آن ها را نقاشی کرده اند. چه بسا از واقعیت آن ها به این میزان لذت نبرند. انسان ها در حسرت تصورات ذهنی شان هستند.

حتما برای شما هم پیش آمده که در آرزوی چیزی بودید و وقتی به آن رسیدید پس از مدتی برایتان عادی شده. چون واقعیت ها شگفتی خاصی ندارند آنچه شگفتی دارد خیالات ماست که آن ها را می سازیم و شبانه روز در یادمان نگه می داریم. انسان در خیالش نواقص را بازسازی نمی کند فقط زیبایی ها و لذت ها را می بیند ولی واقعیت مرکب از زیبایی و زشتی است.

اگر بخواهیم عنان خواسته ها و حسرت هایمان را در اختیار خود قرار دهیم، باید تصویر سازی های ذهن را کنترل کنیم. مدرک دکتری، غذای خوشمزه، همسر زیبا، خانه ای مجهز، بچه داشتن، ثروت، شغل معتبر و ... همه در واقعیت به گونه ی دیگری تجربه می شود.

پس زندگی در توهم را متوقف کنیم تا قدرت انتخاب و اختیار داشته باشیم.