سازمان همسریابی

تاریخ نگارش ۱۴۰۴/۰۶/۰۷

اساس هر کشور و پایه های یک ملت بر جمعیت ان کشور استوار است و جمعیت از افراد مختلفی تشکیل شده که در قالب خانواده بعنوان هسته اصلی اجتماع انسانی یک جامعه را میسازد فلذا حقیر ایده ای را در قالب یک مقاله ارائه میدهم به امید انکه گره ای باز و مشکلی حل و سنگی از پیش پای جوانان این کشور اعم از مرد و زن بر داشته شود و توانسته باشم خدمتی کوچک انجام دهم ان شاء الله

ایجاد سازمان همسریابی؛ گامی نوین برای ازدواج سالم و کنترل آسیب‌های اجتماعی

مقدمه

با افزایش سن ازدواج، کاهش تمایل جوانان به تشکیل خانواده و گسترش روابط بدون چارچوب، آسیب‌های اجتماعی، روانی و فرهنگی فراوانی متوجه جامعه شده است.

در این شرایط، خلأ یک نهاد رسمی و ساختارمند برای تسهیل آشنایی قاعده‌مند و شرعی جوانان پیش از ازدواج به‌شدت احساس می‌شود.

یکی از راهکارهای پیشنهادی، ایجاد سازمان ملی همسریابی و تسهیل ازدواج جوانان است؛ نهادی که با پشتوانه قانونی و فرهنگی، نقش واسطه‌گری سالم و مؤثر را ایفا می‌کند و به‌طور جدی می‌تواند بخشی از بحران‌های مرتبط با ازدواج را حل کند.

هدف از تشکیل سازمان

ایجاد بستری امن، نظارت‌شده، و علمی برای آشنایی پیش از ازدواج، به منظور:

• کاهش تجرد قطعی جوانان

• ترویج ازدواج پایدار و سالم بر اساس همسان گزینی

• مقابله با روابط بی‌قاعده و پنهان و اسیب زا برای فرد و جامعه

• تسهیل تصمیم‌گیری در انتخاب همسر بر اساس شناخت صحیح و علمی

ساختار پیشنهادی سازمان

نام: سازمان ملی همسریابی و تسهیل ازدواج جوانان
زیرمجموعه: وزارت ورزش و جوانان یا نهاد ریاست جمهوری
بخش‌ها:

• ثبت‌نام و احراز هویت

• مشاوره روان‌شناسی و خانواده

• بخش تطبیق و پیشنهاد همسر

• جلسات آشنایی تحت نظارت

• پیگیری ازدواج و خدمات پشتیبان (وام، خانه، آموزش، مشاورههای دینی و روانشناسی و حقوقی و... )

الزام قانونی و مشارکت جوانان

در این طرح، ثبت‌نام جوانان مجرد در بازه سنی ۲۰ سال به بالا در این سامانه الزامی است. این اقدام شبیه به خدمت سربازی یا آموزش‌های اجباری، یک وظیفه‌ی اجتماعی تلقی می‌شود و خروج از سامانه تنها در صورت ازدواج یا معافیت خاص (بیماری، مشکلات ویژه) مجاز خواهد بود.
ثبت‌نام نکردن در سامانه ممکن است با محرومیت‌هایی مانند حذف از تسهیلات ازدواج، وام یا اولویت‌های استخدامی همراه باشد

لازم بذکر است ثبت نام و و حضور الزامی در سازمان به معنای اجبار برای ازدواج نیست بلکه هدف تسهیل اشنایی قاعده مند و جلوگیری از اسیبهای محتمل است و قاعدتا هر فرد با فرد مورد علاقه اش میتواند ازدواج کند.

مراحل اجرایی طرح

۱. ثبت اطلاعات کامل فردی و اجتماعی در سامانه امن
۲. بررسی روان‌شناختی، فرهنگی و شخصیتی توسط متخصصان سازمان
۳. دریافت پیشنهادهای تطبیقی بر اساس معیارهای طرفین که قبلا دریافت شده
4. جلسات آشنایی نظارت‌شده و هدفمند (آنلاین یا حضوری)
5. در صورت تمایل طرفین، پیگیری ازدواج و ارائه خدمات مشاورهای مختلف و مالی

کنترل آسیب‌های روابط پیش از ازدواج

این سازمان می‌تواند به‌صورت مؤثر از بسیاری آسیب‌های رایج و موجود حال حاضر جلوگیری کند:

کنترل فریب عاطفی یا مالی : با غربالگری دقیق و نظارت بر رفتار اعضا

روابط بی‌تعهد :شفاف‌سازی با بررسی نیت ازدواج در ابتدای آشنایی

فشار اجتماعی یا پنهان‌کاری: با ایجاد بستر رسمی و مجاز برای آشنایی سالم

طلاق‌های زودهنگام: با آموزش و مشاوره پیش از ازدواج

آسیب روانی: کاهش شکست‌های عاطفی از طریق تطابق دقیق و حمایت مشاوران

کلاهبرداری در روابط : از طریق احراز هویت رسمی و بررسی سوابق فردی

تجارب جهانی مشابه

• مالزی: پلتفرم‌های دولتی مانند Jodoh Darul Iman برای آشنایی حلال و شرعی

• سنگاپور: دولت جلسات و کارگاه‌های آشنایی برای مجردها برگزار می‌کند

مزایای تأسیس سازمان همسریابی

در صورت اجرای موفق این طرح، مزایای متعددی حاصل خواهد شد:

1. کاهش سن ازدواج و پیشگیری از تجرد قطعی و افسردگی جوانان

2. ایجاد مسیر امن، مشروع و فرهنگی برای آشنایی قبل از ازدواج

3. جلوگیری از آسیب‌های عاطفی، مالی، جنسی و روانی در روابط آزاد و بی قاعده

4. افزایش موفقیت ازدواج از طریق تطابق علمی و مشاوره تخصصی مفید

5. کاهش طلاق‌های زودهنگام با آموزش و حمایت مشاوره‌ای مستمر سازمان

6. ارتقاء سلامت روان و اجتماعی جوانان بعنوان نیروی محرکه توسعه اجتماعی و اقتصادی

7. افزایش اعتماد خانواده‌ها به فرایند انتخاب همسر و کاهش سوظن های موجود

8. حمایت از ازدواج از طریق اتصال به وام، مسکن، تسهیلات و آموزش

9. جایگزینی قانونی برای سایت‌های همسریابی غیرمجاز و بی‌هویت و آسیب زا

10. استفاده از هوش مصنوعی برای تطابق دقیق ملاک‌ها

11. تقویت بنیان خانواده و افزایش جمعیت در قالب ازدواج‌های موفق

نتیجه‌گیری

ایجاد یک سازمان رسمی و الزام‌آور برای همسریابی جوانان نه تنها یک اقدام فرهنگی و اجتماعی پیشرفته است، بلکه می‌تواند پایه‌گذار تحولی بزرگ در نظام خانواده و سلامت اجتماعی و روانی کشور باشد. اگر این سازمان با دقت، امنیت، مشاوره تخصصی و همراهی شرعی و فرهنگی ایجاد شود، می‌تواند به یکی از مؤثرترین نهادهای اجتماعی در قرن جدید تبدیل گردد.

نظر شما چیست؟؟؟