هشتاد و دومین جشنواره فیلم ونیز دو روز قبل از افتتاح، با بیانیه ای پر و پیمان صدها نفر از فیلمسازان ایتالیایی و بینالمللی مواجه شد که در نامهای سرگشاده از این جشنواره خواستهاند «نسلکشی و پاکسازی قومی در غزه» را محکوم کند.
این فراخوان تحت عنوان "ونیز برای فلسطین" (Venice4Palestine) خطاب به مدیریت جشنواره، یعنی بیناله دی ونیزیا و همچنین دو بخش "روزهای ونیز" و "هفته بینالمللی منتقدان" ارسال شده است.
یورو نیوز ضمن انتشار این خبر اضافه کرده:
فیلمسازان در نامه خود هشدار دادهاند که جشنواره نباید به «ویترینی غمگین و تهی» تبدیل شود و خواستار آن شدند که با اتخاذ موضعی «شفاف و بیابهام»، بار دیگر به «محل گفتوگو، مشارکت فعال و مقاومت» بدل گردد.
آنان همچنین خواستار پررنگتر شدن روایتهای فلسطینی برای پرداختن به مسائلی چون "پاکسازی قومی، آپارتاید، اشغال غیرقانونی سرزمینهای فلسطینی، استعمار و دیگر جنایات علیه بشریت شدند. که اسرائیل نه فقط پس از هفتم اکتبر بلکه طی دههها مرتکب شده است."
امضاکنندگان این نامه طیفی گسترده از چهرههای شناختهشده سینمای جهان را شامل می شوند:
از تونی سرویلو، بازیگر برجسته ایتالیایی، تا آلبا و آلیچه رورواکر، دو خواهر هنرمند ایتالیایی؛ سلین سیاما و اودری دیوان از فیلمسازان فرانسوی (دیوان در سال ۲۰۲۱ برای فیلم "اتفاق" برنده شیر طلایی شد)
تا نامهای بزرگ سینمای بریتانیا چون کن لوچ (برنده شیر طلایی افتخاری ۱۹۹۴) و چارلز دنس، بازیگر سرشناس،
در کنار آنها، نام عرب ناصر و طرزان ناصر، کارگردانان فلسطینی نیز به چشم میخورد که امسال برای فیلم "روزی روزگاری در غزه" جایزه بهترین کارگردانی بخش «نگاه ویژه» جشنواره کن را دریافت کردند.
در بخشی از نامه فوق آمده:
"... با روشن شدن چراغها بر جشنواره ونیز، خطر آن وجود دارد که بار دیگر شاهد رویدادی بزرگ باشیم که نسبت به این تراژدی انسانی، مدنی و سیاسی بیتفاوت باقی بماند. به ما میگویند نمایش باید ادامه یابد و از ما میخواهند روی برگردانیم، گویی دنیای سینما هیچ ارتباطی با دنیای واقعی ندارد...ما باید جریان بیتفاوتی را قطع کنیم و راهی برای آگاهی باز کنیم. هیچ سینمایی بدون انسانیت وجود ندارد..."
این نامه به شهادت نزدیک به ۲۵۰ روزنامهنگار و فعال رسانهای فلسطینی از آغاز جنگ اشاره کرده و تأکید دارد که نهادهای هنری مسئولیت دارند آگاهیبخشی و مقاومت را تقویت کنند...
در پایان نامه آمده است:
"بیایید اطمینان حاصل کنیم که این دوره از جشنواره ارزشهای معناداری داشته باشد و بار دیگر به یک نمایشگاه پوچ و سطحی بدل نشود. بیایید این کار را همه با هم با شجاعت و صداقت انجام دهیم. فلسطین را آزاد کنید!"
جشنواره ونیز در واکنش فوری به این نامه تأکید کرد که «همواره در طول تاریخ خود مکانی برای گفتوگوی آزاد و حساسیت نسبت به مسائل فوری جامعه و جهان» بوده است.
این نهاد بهعنوان نمونه به فیلم «کوثر بن هنیه» کارگردان تونسی با فیلم خود تحت عنوان «صدای هند رجب» اشاره کرد که امسال در بخش مسابقه حضور دارد و به شهادت یک دختر پنجساله فلسطینی در خودرویی که هدف حمله نیروهای اسرائیلی در غزه در سال ۲۰۲۴ قرار گرفته بود، می پردازد.
در همین حال، گروه دیگری از هنرمندان ایتالیایی با نام شبکه Artisti NoBavaglio خواستار برگزاری تظاهرات عمومی با شعار «پایان نسلکشی» در ۳۰ اوت، همزمان با نخستین آخر هفته جشنواره شدند.
در هشتادمین جشنواره فیلم ونیز تقریبا مثل هر سال فیلمسازان و فیلم های مهمی حضور دارند؛
افتتاحیه جشنواره به فیلمی از پائولو سورنتینو به نام لاگراتسیا اختصاص دارد که پس از چند سال به ونیز بازگشته، همچنین "خانه دینامیت" به کارگردانی کاترین بیگلو، "جی کلی" از نوآ بامباک، "فرانکِنشتاین" از گییرمو دلتورو، "بالاد بازیکن کوچک" به کارگردانی ادوارد برگر، "پدر، مادر، خواهر، برادر" ساخته جیم جارموش و "بوگونیا" اثر یورگوس لانتیموس که به هر حال برخی پس از "بیچارگان" و "انواع مهربانی" در انتظار جدیدترین فیلمش هستند.
و فیلم جدید مونا فستولد با نام "وصیتنامه آن لی" با همکاری همسرش بردی کوربت (سازنده فیلم بروتالیست)، "جادوگر کرملین"ساخته اولیویه آسایاس که براساس رمان سال ۲۰۲۲ جولیانو دا امپولی ساخته شده، "یتیم" به کارگردانی لازلو نِمِس و "بیگانه" ساخته فرانسوا اوزون از فیلم های برجسته بخش مسابقه هستند.
فیلمسازانی که پیش از این، آثار قابل تاملی از آنها دیده ایم.
همچنانکه در بخش خارج از مسابقه، از شناخته شده ترین کارگردانان و فیلم هایشان می توان به لوکا گوادانینو (پس از شکار)، ورنر هرتزوگ (ارواح فیلها)، سوفیا کوپولا (مارک)، چارلی کافمن (فیلم کوتاه چگونه یک شبح را فیلمبرداری کنیم)، جولیان شنابل (در دستان دانته)، گاس ونسانت (سیم مرده)، لورا پویترس (پوششدادن) اشاره کرد.
الکساندر سوکوروف هم فیلمی به نام "دفترچه کارگردان" دارد.
در بخش های مختلف این دوره از جشنواره فیلم ونیز هیچ فیلم زیر زمینی یا رو زمینی از سینمای ایران دیده نمی شود، علیرغم تحریم سینمای رسمی ایران از سوی تعدادی از جشنواره ها مانند ونیز، گویا تعداد زیادی از فیلم های به اصطلاح زیرزمینی برای شرکت در جشنواره تقاضا داده بودند اما به دلیل ضعف مفرط ساختاری (که این روزها گریبان سینمای به اصطلاح زیرزمینی را گرفته!) هیچکدام پذیرفته نشدند!!
