کارخانه تولید حماقت | نگاهی به فیلم به بالا نگاه نکن Don’t Look Up

در حوالی اسکار 2022(هشدار اسپویل داستان)


"آدام مک کی" پس از دو فیلم The Big Short (2015) و معاون (2018) که به ترتیب سیستم اقتصادی و سیستم سیاسی آمریکا را هجو می‌کرد، این بار در فیلم "به بالا نگاه نکن" به مضحکه رسانه‌ها و مردمی می‌پردازد.
فیلم "به بالا نگاه نکن" یک اثر ظاهرا آخرالزمانی است با یک دوجین بازیگر که البته موضوع و پرداخت سینمایی فیلم بر حضور همه آن‌ها برتری دارد. فیلمی که بسیار ساده‌تر، سرحال‌تر و بامزه‌تر از دو فیلم قبلی مک‌کی است.
یک استاد ستاره شناسی به نام دکتر رندال میندی (لئوناردو دی کاپریو) و دانشجوی رشته دکترای نجوم به نام کیت دیبیاسکی (جنیفر لارنس) ردّ یک ستاره دنباله‌دار را می‌گیرند که حدود 6 ماه دیگر با کره زمین برخورد خواهد کرد.
آنها ابتدا این موضوع مهم را به اطلاع رئیس جمهوری ایالات متحده (جینی اورلین با بازی مریل استریپ) و سپس رسانه‌ها و مردم می‌رسانند. اما با بی‌اعتنایی کنایه آمیزی نسبت به فاجعه یاد شده مواجه شده که آن را در میان شوخی و بازی‌های روزمره پنهان می‌سازد.
"آدام مک کی" اگرچه دو فیلم قبلی به خصوص The Big Short با آن همه تئوری‌های اقتصادی و مالی و سرمایه‌ای را با قصه‌ای جذاب و شخصیت‌های جذاب‌تر و استفاده از تمهیدات بصری و روایی نوآورانه به آثاری روان و قابل فهم برای عموم بدل ساخته بود اما این بار ماجرای آخرالزمانی یک ستاره دنباله‌دار را با بهره‌گیری از تئوری "کارخانه تولید حماقت"به یک کمدی تلخ و طنز تراژیک بدل نموده که به هیچ وجه کسالت و خستگی برای مخاطبش به دنبال نمی‌آورد.
به نظر می آید فیلم "به بالا نگاه نکن" از سوی حزب جمهوری خواه و به خصوص باند ترامپ سفارش داده شده و احتمالا یکی از هوادارانش، روی آن سرمایه گذاری کرده است.
گنجاندن نماد کاریکاتوری هیلاری کلینتون در وجود مشمئز کننده رییس جمهور اورلین و نمایشی ویران کننده و مضحکه آمیز از رسانه های مجازی و کانال های تلویزیونی از جمله نشانه های این ادعاست.
و بالاخره حضور تم اصلی فصل جوایز و مراسم اسکار یعنی طرحی نو برای غرب و دنیای جدید که می تواند طرح و برنامه و همان "سفینه نوح" پیتر ایشرول و موسسه "بَش" باشد که سرانجام پس از 22740 سال، بازماندگان نابودی کره زمین را به سیاره ای قابل زیست انتقال داده و برایشان زندگی تازه ای رقم می زند اما از سوی دیگر بنا به غلبه سویه طنز فیلم، درانداختن طرح نو از سوی فردی گمنام برای غرب جدید را می توان در وجود جیسون اورلین دید که در نمای انتهایی فیلم، آخرین مرد بازمانده در روی کره زمین معرفی می شود!