استان چهارمحال و بختیاری، استانی کوهستانی در فلات مرکزی ایران است که در بخش مرکزی رشتهکوه زاگرس قرار گرفته است. این استان از شمال و شمال شرقی با استان اصفهان، از شمال غربی با استان لرستان، از غرب با استان خوزستان و از جنوب با استان کهگیلویه و بویراحمد همسایه است. استان چهارمحال و بختیاری، مرتفعترین استان ایران است و ۱۶ قله با ارتفاع بیش از ۳۵۰۰ متر دارد و با میانگین ارتفاع بیش از ۲۱۰۰متر به «بام ایران» مشهور است.
در مورد پوشش گیاهی استان چهارمحال و بختیاری بیشتر بدانید
در استان چهارمحال و بختیاری با توجه به عوامل مختلفی همچون آب، خاک، اختلاف ارتفاع و شرایط آب و هوایی، پوشش گیاهی متنوع و متفاوتی به وجود آمده است. در این استان عمدهترین عامل در تعیین نوع پوشش گیاهی، بارش میباشد. تغییرات بارندگی و ارتفاع در این سرزمین به گونهایست که هرچه از شرق به غرب استان پیش میرویم، پوشش گیاهی غنیتر میشود.
تراكم پوشش گیاهی از خاور به باختر افزایش مییابد. جنگلهای استان؛ از نظر جغرافیایی در ردیف جنگلهای باختری و جنوب باختری ایران به شمار می آیند. جنگلهای طبیعی استان چهارمحال و بختیاری به صورت نواری از كوههای بازفت شروع و به ارتفاعات فلارد ختم میشوند. پنج منطقه بازفت، اردل، لردگان، دوراهان و فلارد كانونهای عمده جنگلی این استان هستند. 98 درصد پوشش عمده جنگلی را در این مناطق؛ بلوط تشكیل میدهد. همراه با بلوط، دیگر گونههای جنگلی نیز زبان گنجشک، پسته وحشی (بنه)، زالزالک، گردو، كیكم، داغداغان، بادام، انجیر كوهی، سماق و پلاخور در منطقه یافت میشود. از دیگر انواع رستنی های استان چهارمحال و بختیاری می توان به زوله، كنگر، مخلصه، موجود، يمليک، گون و كتيرا اشاره کرد.
تنگ گزی چلگرد، ميزدج، دامنه های پيشكوه های زردكوه، و بخش حومه بروجن، گندمان و دره وسيع چشمه زردكوه را مراتع جنگلی فرا گرفته و چراگاه های نسبتا خوبی برای دام داری پديد آمده است. در چلگرد و شوراب بازفت، اردل، شهرياری، كوه سفيد، لاغرک، كوه گيلاس و چشمه اول كوه رنگ علاوه بر گياهان علوفه ای درختچه های نسبتا متراكمی نیز روييده اند كه انواع گون مهم ترين آن ها هستند. از ميان انواع گون «گزانگبين» معروف است كه گل های آن در تابستان مورد بهره برداری كندو داران اصفهان و دراوايل پاييز شيره آن مورد بهره برداری كارگران فريدنی و اصفهانی قرار می گيرد. از ريشه نوع ديگری گون؛ كتيرا به دست می آيد. نوع سوم گون برای چرای دام ها مورد استفاده بوده و ريشه اش هيزم مناسب برای مصرف زمستان اهالی بومی است.
از نکات جالب توجه در پوشش گیاهی استان چهارمحال و بختیاری، وجود گیاهان دارویی در درهها و کوهستانهای این استان است كه بیش از گذشته مورد استفاده قرار میگیرند. تاكنون بیش از 8 هزار گونه گیاهی در ایران شناسایی شدهاند كه قریب 1300 گونه آن در طبیعت بختیاری شناسایی و ثبت شده است.
بیش تر گیاهان پاز گذشته های دور كاربرد دارویی مؤثری در بهبود بیماری ها داشتهاند و شناخت و طرز استفاده آن ها از پیشینیان سینه به سینه نقل شده است. کاربرد برخی از این گیاهای به شرح زیر هستند:
گل برنجاس برای دل درد، دل پیچه، حالت تهوع
گل گاوزبان برای یبوست، اعصاب، تپش قلب
ریواس برای درمان بیماری های روده ای
بوسور برای سنگ كلیه، برنشیت، ناراحتیهای كلیوی
بارهنگ برای سینه درد
برخی دیگر از گیاهای این منطقه صرفا" خوراکی بوده و به دلیل بو و طعم آن ها در غذاها استفاده می شوند. این گیاهان به غذا طعم، بو و مزه خاصی میدهند و آن ها را خوشمزه میكنند. از جمله این گیاهان می توان كرفس، سیر، كاردیم، تره كوهی، موسیر، قارچ، فداله و چاهوک را نام برد.
منبع: بیا تور- اینستاگرام ما
