«بحران در مدیریت بحران» زمانی رخ میدهد که نهادهای مسئول نهتنها قادر به کنترل بحران نیستند، بلکه خود به عامل تشدید آن تبدیل میشوند. این وضعیت ناشی از نبود آمادگی، تصمیمگیریهای دیرهنگام، و ناهماهنگی ساختاری است.
در ایران و بسیاری از کشورها، بحرانهایی مانند زلزله، سیل، یا همهگیریها، نهتنها بهدلیل شدت ذاتیشان، بلکه بهخاطر ضعف در مدیریت، به فجایع گستردهتری تبدیل میشوند. این پدیده را میتوان «بحران در مدیریت بحران» نامید؛ یعنی زمانی که خودِ سیستم مدیریت، ناکارآمد، پراکنده یا حتی فلج است.
