
حقیقت اینه که این درگیری یکی از پیچیدهترین مسائل جهان هست و نمیشه به سادگی گفت حق ۱۰۰٪ با یکی از طرفینه. هر دو طرف ادعاهای تاریخی، حقوقی و انسانی معتبر دارن و هر دو هم خیلی رنج کشیدن.
این سرزمین قرنها خانه اجدادیشون بوده. در سال ۱۹۴۸ (که بهش میگن نکبه یا فاجعه) صدها هزار فلسطینی آواره شدن. اونا میگن اشغال کرانه باختری، بیتالمقدس شرقی و محاصره غزه غیرقانونیه و حق دارن کشور مستقل داشته باشن بر اساس مرزهای ۱۹۶۷. شهرکسازیهای اسرائیل رو هم نقض حقوق بینالملل میدونن.
یهودیان به این سرزمین پیوند تاریخی و مذهبی چند هزار ساله دارن،بعد از هولوکاست و آزارهای تاریخی، نیاز به یک سرزمین امن داشتن. قطعنامه سازمان ملل در ۱۹۴۷ هم تقسیم سرزمین رو تأیید کرد. اسرائیلیها میگن در منطقهای خصمانه زندگی میکنن و عملیات نظامیشون برای دفاع از خودشون در برابر حملات موشکی، تروریسم و گروههایی مثل حماس و حزبالله ضروریه.
پینوشت : طبق منابع تاریخی و مذهبی اصلی (به ویژه کتاب مقدس یهودیان و مسیحیان)، کوروش کبیر یهودیان تبعیدشده در بابل را آزاد کرد و اجازه داد به اورشلیم (بیتالمقدس) بازگردند و معبد دوم (هیکل سلیمان) را بازسازی کنند).
هر دو طرف مرتکب خشونت شدن و غیرنظامیان زیادی کشته شدن. جنگ غزه ۲۰۲۳-۲۰۲۴ یکی از خونینترین دورهها بود که دهها هزار نفر (عمدتاً فلسطینی) جونشون رو از دست دادن و اتهام جنایت جنگی به هر دو طرف وارد شده.
هیچکدوم از طرفین «کاملاً حق» ندارن و هیچکدوم «کاملاً غلط» نیستن. راهحل منطقی و انسانی فقط از طریق مذاکره، سازش و پذیرش حق وجود و امنیت هر دو ملت ممکنه — یعنی چیزی شبیه راهحل دو کشوری که سالهاست روی کاغذ هست ولی عملی نشده