اره خب منم اولش کلی غر میزدم که کارم تعطیل شد!!! دانشگاه و امتحانات رو هوااااست ، کلی مطالعه و تحقیق و دوره اموزشی داشتم ، اینا رو ولش هوش مصنوعیم از دست رفت اصن بیچاره شدم.
منم که معتاد یوتوب، تو کدنویسی همش محتاج ai ، دووم اوردن سخت بود. ولی فکرم درگیر یه نکته ای شد. نه که هوش مصنوعی نیست و ناراحتم ، نه که شبکه های اجتماعی نیست و ناراحتم ، بلکه اصن چرا باید از اینا ناراحت باشم!
شاید قطعی اینترنت بزرگترین لطف اجباری در حقم بود که باعث شد هم چشمم باز شه هم روند مو اصلاح کنم . چنتا مشکل بزرگ تو زندگیامون هست که باعث آسیب شدید فضای مجازی بهمون شده که یکی یکی بهشون میپردازم.
1. تنوع طلبی و عدم تمرکز
جنس فعالیت تو اینستا طوریه که در لحظه انواع ویدیو ها با موضوعات مختلف روبروی آدمه. هرکدوم چند ثانیه و تقریبا ماکسیممش 1 دقیقه. شاید در روز بیش از 300 کلیپ رو نصفه ببینیم و رد کنیم . 300 موضوع متفاوت! اونم چند ثانیه زوم شدن و بعدشم بعدی. سالها همین رویه صبح و ظهر شب تکرار میشه . مغز بدبخت دیگه تمرکز کردن رو یه موضوع رو یادش میره! از بس توسط انواع محتواها در لحظه بمبارون میشه با زمان بسیار پایین . بعد از پرش فکری و تمرکز نداشتن مون مینالیم!
یوتوب چطور؟ اونجا حد اقل تایم ویدیو بلند تره ولی همونم آسیب شو وارد میکنه . بارها شده که یه ویدیو رو باز کردم و ویدیوهای پیشنهادی زیر اون ویدیو انقد جذاب بوده که اینو نصفه ندیده میرم سراغ اون یکی . انقد این چرخه تکرار میشه که به خودم میام میبینم صفحه home یوتوب رو بالا و پایین میکنم دنبال چیزی میگردم که تایم بگذره ( البته بگم همه محتواهام علمیه و تفریحی و بی محتوا نیست ) ولی چرا باید اینطور بشه! حالا کلی هم کار رو سرم ریخته . تا میام شروع کنم بعد 10 دقه دلم میخواد برم یوتوب و بازم همون حس بی حوصلگی.
بریم سراغ تلگرام و کانال هاش. چنل و باز میکنی و انواع پستا و موضوعات میریزه جلوت. هی میخونی میری بعدی بازم بعدی وسطش چارتا پیام جواب میدی و از کانال x میری کانال y . تو تایم کم مغز مورد بمبارون موضوعات و اطلاعات مختلف اونم بدون تمرکز قرار میگیره و بعد از چند سال ، و با تکرار هرروزه این اتفاقات کاملا دلیل کم شدن آستانه تمرکز و پرش فکری رو میفهمم!
2. گروه و کانال؟ یا بلاگ و تالار گفتگو؟!
اتفاق جالب دیگه ای توی قطعی نت تجربه کردم ناچارا از پیامرسان ها به فروم ها کوچ کردم . هوش مصنوعیم نبود ک اطلاعات خلاصه ازش بگیرم یهو مجبور شدم برم سراغ مقاله و داکیومنت خوندن. چقد کیف داد خداییش! وقت میبره ولی هیچوقت منی که انقد یادگیریم وابسته به ai بود از مطالعه مطالب تخصصی لذت نبردم. ساعتها غرق مطالعه و تمرکز و جابجا شدن بین مطالب زمانی که یه مطلب رو کامل مطالعه و حلاجی کردم. چقدر بهتر از پیام رسان هاست. از این به بعد میچسبم به بلاگ و بلاگ نویسی 😄.
یه بلاگ دقیقا نقطه مخالف پرش فکری و کم شدن آستانه تمرکزه. و این تجربه جالبی بود که بهش هیچوقت دقت نکردم و انقد موقع قطعی نت بیکار شدم که به این چیزا فکر میکنم! اصن تا قبل این شرایط مگه مغز بیچاره فرصت فکر کردنم داشت؟؟
3. کتاب خوندن و اثری که ازش خبر نداریم!
وقتی یه کتاب میخونی و تحلیل میکنی و سعی میکنی درکش کنی ، فقط مشغول یادگیری و حلاجی نیستی ، اتفاق اصلی اینه که دوساعته متمرکزی رو یه موضوع واحد. این عادت خیلی عالیه! البته ک به شخصه زیاد از رمان خوشم نمیاد و کتب تحلیلی و سنگین تر و میپسندم ولی اینکه مغز درگیر چرایی های پشت پرده متن بشه هم توانایی تحلیل رو بالا میبره و یکم ادم قدرت استدلالش میاد سر جاش! مشکلم تو استفاده از ai همین بود که دقیقا باگ هوش مصنوعی اینه که سوال و میپرسی و جوابم بهت میده. ولی این تنها جواب بود؟ بهترین جواب بود؟ چالش های این جواب؟ و هزار چرای دیگه . اینا رو فقط با تمرکز تایم بالا تو مطالب نوشتاری میشه پیدا کرد.
4. حتی مرورگرم بالا نمیاد!!
خیلی جالبه ولی همینم میشه ازش چیزای زیادی یاد گرفت. تا دیروز ai بیچاره با یه پرامت میره کل نت و زیر و رو میکنه راجب فلان مطلب بهم توضیح بده . منم لم دادم چایی میخورم داد و بیدادم سر ai میکنم که این چه مضخرفیه دادی! حال ندارم این همه متن و بخونم . تو دو خط توضیحش بده. اصن حال نوشتن همین پرامتم ندارم! چیشد که این شد!؟ اولش که پرامت نویسی اصولی و همراه با تجزیه تحلیل و ... . وقتی راه رسیدن به جواب همینقدر راحت باشه هرکسی که باشی راحت طلب میشی! اینکه ساعتها بگردم فروم ها و بلاگ های مختلف پیدا کنم و کلی سرچ بزنم که محتوای مد نظرم پیدا بشه و حالا 20 تا بلاگ باز کردم باید همرو بخونم تا به جواب برسم ارزش زیادی داشت! چون بابت رسیدن به جواب تلاش کردم و از کنار این همه اطلاعاتم الکی نگذشتم . گاهی خوبه عمدا برای رسیدن به جواب زحمت بکشیم تا خودمونو درمقابل مشکلات اینچنینی ایمن کنیم. حالا بماند که همون بلاگ نویسم کل بلاگ و با ai نوشته و یه خط شم نخونده اونم با یکم بی نتی کشیدن عقلش میاد سر جاش 😄
5. آخیش نت قطع شد و آزاد شدم!
تا نت باشه منم کار و مطالعات و تحقیقاتم به راهه . نت که بره کارم فلجه! ولی این فرصت طلاییه! الان وقت نشستن و گله کردن نیست. تو هر شرایطی باید تلاش کرد و پیشرفت کرد! 300 گیگ دوره اموزشی توی هارد و تو همین بی نتی ها باید دید ، کلی کتاب و تحقیقات و درس تلمبار شده رو تو همین بی نتی و بیکاریها باید دید. اتفاقا بهش به دید یه فرصت طلایی نگاه میکنم! چون تا نت باشه انقد کار و پروژه رو سر آدم میریزه که نمیتونم سرمو بخارونم . ولی الان؟ نه یه نوتیف میاد از کارفرما و رفیقات ، نه یوتوب بازه که برم ولگردی😄. بجاش از این فرصت استفاده میکنم تا رشد کنم.
بله درسته اینترنت آزاد حق همه ی ماست! بدون اینترنت بین الملل تخصص هامون تعطیله! ولی غر زدن و بیکار نشستن و وقت تلف کردنم حقم نیست. وظیفه من اینه که در هر شرایطی به رشد و پیشرفت خودم فکر کنم . چه با نت ، چه بی نت . چه با هوش مصنوعی ، چه بدون هوش مصنوعی.
