بیماری آرتریت روماتوئید یک اختلال التهابی در بدن است که نه تنها مفاصل بلکه سایر اندام های بدن نظیر قلب، عروق، ریه، دستگاه گوارش و ... را نیز درگیر می کند.
این بیماری باعث آسیب به مفاصل کوچک بدن از جمله مچ دست، انگشتان دست و پا و مچ پا می شود. البته در این آرتریت، هر نوع مفصلی ممکن است درگیر شود. درگیری مفاصل بیشتر بصورت پلی آرتریت (درگیری بیشتر از 4 مفصل) متقارن است.
این بیماری بیشتر در زنان 30 تا 50 ساله ایجاد می شود و شیوع آن با افزایش سن معمولا کاهش می یابد. البته در مردان، شیوع بیماری با افزایش سن بیشتر می شود.
بعضی بیماران ممکن است در آزمایش خون، RF و Anti-CCP مثبت داشته باشند که به تشخیص کمک می کند. البته تشخیص آرتریت روماتوئید بر اساس علائم بیماری انجام می شود و آزمایشات نقش چندانی در تشخیص ندارند و فقط شک پزشک را بیشتر می کنند. اگر RF و Anti-CCP مثبت باشند، یعنی احتمالا در آینده با بیماری شدیدتری روبه رو خواهیم بود.
این بیماری در گذشته باعث ناتوانی شدید فرد می شد و حتی او را زمین گیر می کرد و کشنده بود. اما امروزه با درمان های جدیدی که معرفی شده اند، میزان ناتوانی و کشندگی این بیماری به شدت کاهش یافته و بسیاری از بیماران تا سال ها بدون ایجاد ناتوانی زندگی می کنند. هر چند که معمولا مجبور به تغییر یا تعدیل شغل می شوند.
از جمله درمان هایی که امروزه برای این آرتریت وجود دارد می توان به متوتروکسات اشاره کرد که داروی اصلی مقابله با آرتریت روماتوئید است. داروهای ضد TNF و NSAID ها و نیز کورتون ها نیز بصورت ترکیبی و کمکی همراه با متوتروکسات استفاده می شوند.
