این همه خَشم رو بِده بِره

قبل از هرچیزی شاید به این فکر کنید که این عنوان عجیب و غریب از کجا اومده?

همزمان با نوشتن این متن دارم به موزیکی از رِض گوش میدم به اسم بده بره، بخشی از تکست آهنگ همچین چیزیه؛

" این همه ترسو بِده بِره

بار گناهو بِده بِره

غرور اشتباهو بِده بِره

بِده بِره بِده بِره بِده بِره

این همه غصه خوردنو تو بِده بِره

این همه دروغ گفتنو تو بِده بِره

توهم جدا بودنو تو بِده بِره "

امشب عصبانی‌ام، واقعا عصبانی‌ام.

علتشم اینه که یکی از آدم هایی که واقعا هرچی در توان داشتم براش گذاشتم واقعا نمکدون شکسته و خب منم سعی کردم به توصیه کلاسیک ست گادین عمل کنم.

ست گادین پیشنهاد میکنه اگه چیزی برای نوشتن ندارید راجع به اون چیزهایی که عصبانیتون میکنه اگه کمی بنویسید سریع دستتون راه میوفته.

راستم میگه :))

توصیه کلاسیک اینه؛

از آدما انتظاری نداشته باشیم.

چقدر تو انجام دادنش موفق بودم؟

هوم فکر کنم تا حدی، ولی واقعیت قضیه اینه که دیگه بعضی وقتا شوکه میشیم از حجم بی‌رحمی که در بعضی از آدما موج میزنه و رفتارهایی که ناگهان باهات انجام میدن.

من همونی هستم که واقعا این قضیه همیشه توصیه امه؛

خب علی جان حرف حسابت چیه؟ ویرگوله، دفتر خاطرات که پُر نمیکنی!

عرض کنم که امشب متوجه این قضیه شدم که خیلی خشم تعریف ساده تری هم میتونه داشته باشه؛

وقتی خط قرمزهایی که در زندگیمون تعیین میکنیم و توسط افرادی یا خودمون شکسته میشه تولید خشم میکنه‌.

اما اگه بعد از اینکه کمی از اون انفجار و آتیش اولیه‌امون فروکش کرد یه بررسی عمیق تر کنیم متوجه چندتا نکته میشیم:

۱-این خط قرمز توسط من تعیین شده، از دیگرانی که از اون آگاهی ندارن نمیتونم انتظار داشته باشم رعایت کنن.(علت ناراحتیمون رو به آدما توضیح بدیم، مطلقاً انتظار نداشته باشیم خودشون از رفتارمون بفهمن!)

۲-آیا واقعا این اشتباه از عمد رُخ داده یا از قصد بوده؟

۳-آیا آدم‌هایی هستند که خط قرمزهای مارو بدونند و اون هارو رد کنن و به ما بی احترامی یا توهین کنن؟(صد درصد وجود دارن ولی سوال مهم تر اینه، اصلا چرا وقت خودتو با اینا تلف میکنی؟)

۴.زندگی ما از ارتباطات ساخته شده، بی‌راه نگفتم اگه بگم ارتباطات ما از ثروت، جایگاه اجتماعی، موفقیت‌ها و هرچیزی که داریم پر اهمیت تره.

همونطور که نتیجه تحقیقی نودساله نشون داد که مهم ترین گنجینه ما در زندگی ارتباطاتمونه و بزرگترین کلید خوشحالیمون هم هست.

https://www.ted.com/talks/robert_waldinger_what_makes_a_good_life_lessons_from_the_longest_study_on_happiness/discussion

این مطلب رو نصفه و نیمه تموم میکنم و مهم ترین پیشنهادم اینه که تدتاک بالا رو از دست ندین.

حتما هروقت بتونم این یادداشت رو تکمیل میکنم ولی فعلا دو رویکرد رو در مواجه با این چنین خشم‌هایی پیشنهاد میکنم.

۱-انرژیتون رو به یک کانال مناسب هدایت کنید.(من راجبش نوشتم، بنویسید، خلق کنید، کار کنید، موزیک بسازید، بوکس کار کنید یا هرچی، ولی بزارید داخل کانال مناسب‌تری هدایت شه)

۲-بی‌رحمانه آدم هایی که مدام اذیتتون میکنند رو کنار بزارید ولی این احتمال رو قائل شید که شاید اشتباه از طرف شما بوده،حالا به هرطریقی، شاید بشه فرصت تازه‌ای داد، ادراک خودمون رو تغییر بدیم و از نو شیم.