با طبیعت حرف هایت را بزن، متوجه می‌شود!

نسخه صوتی چیست؟

سوالاتی که بعضی مواقع مخصوصا در این زمانه، که بسیاری از ما انسان­‌ها از خوردن گوشت دوری می‌کنیم، ممکن است فکر ما را درگیر کنند، این است که آیا گیاهان هم مثل ما درد را احساس می‌­کنند؟ و یا آیا گیاهان از طریق زبان خاصی با هم صحبت می‌کنند؟

حس درد در گیاهان

به خاطر این که گیاهان گیرنده درد یا عصب و مغز ندارند، همانند ما اعضای قلمرو حیوانات درد را احساس نمی­‌کنند.

کندن ریشه­ هویج و یا پیرایش پرچین نوعی شکنجه گیاهی نیست و یا می‌توانید از آن سیب بدون نگرانی گازی بزنید و از خوردنش لذت ببرید. با این حال، به نظر می‌آید بسیاری از گیاهان می‌توانند محرک­‌های فیزیکی را درک کرده و با آن­ها ارتباط برقرار کنند.

همانند ونوس مگس خوار بعضی از گیاهان توانایی حسی مشخصی دارند که تله‌ی شگفت انگیز آنها می­‌تواند در عرض نیم ثانیه بسته شود. شبیه به همین گیاه، گیاهان حساس هستند، مثلا برگ­‌هایش را بعد از برقراری تماس می‌بندد، این یک سازگاری است که ممکن است باعث وحشت گیاهخواران خاصی ‌شود. در حالی که این پاسخ با ضربه فیزیکی آغاز می‌شود، سیگنال هشداری الکتریکی با سیگنال درد برابر نیست، و ما نباید یک گیاه آسیب­‌دیده را گیاهی بدانیم که در حال رنج کشیدن است. گیاهان دارای قدرت‌­های استثنایی برای پاسخ به نور خورشید، جاذبه، باد و حتی نیش حشرات کوچیک هستند ولی(خوشبختانه) موفقیت‌­ها و ناکامی‌­های تکاملی آن­ها با رنج کشیدن شکل نگرفته، بلکه یک مرگ و میر ساده بوده است.

گیاه حساس
گیاه حساس
ونوس مگس خوار
ونوس مگس خوار

با همه‌ی این حرف‌ها، باز هم همان‌طور که گفته شد، همه‌ی موجودات حتی گیاهان برای زنده ماندن می‌جنگند و ما انسان‌­ها باید به اندازه‌ی نیاز تغذیه کنیم.

زبان گیاهان

در مورد مبحث ارتباط گیاهان با یکدیگر تحقیقات جالبی انجام شده که ممکن است طرز دید خیلی از ما را نسبت به این موجودات فوق‌العاده تغییر دهد:

درختان دائماٌ از طریق صداها، رایحه‌­ها، سیگنال­‌ها و انرژی، از بالا و زیر زمین با یکدیگر ارتباط برقرار می­‌کنند. آن­ها به طور طبیعی از طریق شبکه‌­هایی به همه‌­ی موجودات، از جمله شما متصل هستند.

زیست‌­شناسان، بوم‌­شناسان، جنگل­‌بانان و طبیعت­‌شناسان عقیده دارند که درختان صحبت می­‌کنند و انسان­‌ها می­‌توانند یاد بگیرند که چگونه این زبان را بشنوند.

جورج دیوید هاسکل، زیست­‌شناس، در کتابش در سال 2017 به نام "نغمه­‌های درختان" استدلال می­‌کند که بیشتر افراد به دلیل آن که نمی­‌توانند درک کنند که درختان به هم وابسته هستند، با قبول کردن این موضوع مشکل دارند.

هاسکل می­‌گوید:" برقراری ارتباط در یک شبکه، ارتباط را ضروری می­‌کند و زبان­‌ها را به وجود می‌­آورد؛ درک این که طبیعت یک شبکه است، اولین قدم برای شنیدن صحبت­‌های درختان است."

هاسکل جنگل بارانی آمازون اکوادور را به عنوان نمونه عملی این موضوع معرفی می­‌کند. برای مردم واورانی که در آن جا زندگی می­‌کنند، ویژگی شبکه­‌های طبیعت و وجود ارتباط بین تمامی موجودات زنده کاملا آشکار است. در واقع، زبان واورانی بازتابی از روابط بین درختان و دیگر اشکال زندگی است. مردم واورانی از این تصور که یک درخت ممکن است هنگام بریده شدن فریاد بزند یا این که آسیب رساندن به درختان باعث بروز مشکلاتی برای انسان­‌ها می­‌شود، تعجب نمی­‌کنند زیرا آن­ها درختان را موجوداتی زنده می‌­دانند که ارتباطات نزدیکی با افراد اطرافشان و موجودات دیگر دارند.

هاسکل بیان می­‌کند که در طول تاریخ ادبی و موسیقی، اشاره‌­هایی به نغمه‌­های درختان و نحوه‌­ی صحبت کردن آن­ها شده­‌است:" نجوا کردن کاج‌­ها، افتادن شاخه­‌ها، خش­‌خش برگ­‌ها و زمزمه‌­ی مداوم جنگل. هنرمندان بشری همیشه می­‌دانستند که درختان در سطحی بنیادی صحبت می­‌کنند، حتی اگر کاملا موافق نباشند که آن­ها "زبان"خاص خود را دارند."

زبان درختان مفهومی کاملا آشکار برای بوم­ی‌شناس، سوزان سیمارد است، کسی که برای 30 سال درختان را مطالعه کرده­‌است.

سیمارد می­‌گوید:" می­‌خواهم طرز فکرتان را درباره­‌ی جنگل‌­ها تغییر دهم.در زیر زمین دنیای دیگری وجود دارد، دنیایی متشکل از مسیر­های بی‌­پایان بیولوژیکی که درختان را به یکدیگر متصل می‌­کند و ارتباط را ممکن می­‌سازد و به جنگل این امکان را می­‌دهد که مثل یک موجود زنده‌­ی واحد عمل کنند، ممکن است فکر کنید که این نوعی از هوش است."

درختان مواد شیمیایی را از طریق قارچ‌­ها و فرستادن بذر­ها که اساساً بسته­‌های اطلاعاتی هستند؛ توسط باد، پرندگان، خفاش‌­ها و سایر مهمانان به سراسر دنیا می‌­فرستند.

تحقیقات سیمارد نشان می‌­دهد که در زیر زمین شبکه‌­های وسیعی از ریشه‌­ها وجود دارد که با کمک قارچ‌­­ها، آب، کربن و مواد مغذی را بین تمام گونه‌­های درختان جابه‌جا می­‌کنند. آن­ها حتی در مراکز مختلف، درختان مادری دارند که جریان اطلاعات را مدیریت می­‌کنند و این ارتباط متقابل به تعداد زیادی از موجودات زنده کمک می­‌کند که با بیماری­‌ها مبارزه کنند و با هم زنده بمانند.

پیتر وولبن نیز هنگامی که مدیریت یک جنگل باستانی توس در آلمان را برعهده داشت، به نتیجه‌­ی مشابهی رسید.

وولبن به گاردین گفت:" پس از مواجه شدن با یک کنده درخت بدون برگ که پس از 500 سال هنوز زنده مانده بود، متوجه شده بود که درختان زندگی اجتماعی پیچیده­ای دارند."
وولبن گفت:"هر موجود زنده‌­ای به مواد مغذی نیاز دارد. تنها توضیح این بود که آن کنده درخت، توسط درختان همسایه‌­اش از طریق ریشه با محلول قند پشتیبانی می­‌شد. به عنوان جنگل­بان، یادگرفتم که درختان با هم بر سر نور و فضا رقابت دارند اما در این جا خلاف آن را مشاهده کردم. درختان علاقه دارند که همه‌­ی اعضای این جامعه زنده بمانند."

وولبن عقیده دارد که آن­ها مانند انسان­‌ها، زندگی خانوادگی دارند. این کشف او منجر به چاپ کتابی با عنوان "زندگی پنهان درختان" شد.

سیمارد بیان می­‌کند که با آگاهی از وابستگی داخلی همه­‌ی موجودات زنده، انسان‌­ها می­‌توانند در نگهداری درختان مادر که دانش را از یک نسل درخت به نسل دیگر منتقل می‌­کنند، عاقلانه‌­تر رفتار کنند. جنگل­‌ها برای مقابله با فقر روستایی، تامین آب و هوای تمیز، حفظ تنوع زیستی و کاهش تغییرات آب و هوایی کلیدی هستند.

از همه‌ی این مطالب می‌توان این موضوع را دریافت که زندگی همه‌­ی موجودات زنده ارزشمند است و نباید نادیده گرفته شوند، همان قدر که جان خودمان برایمان ارزش دارد، باید برای جان بقیه‌­ی موجودات نیز ارزش قائل شویم.

#پیک زمین
این پست در پویش پیک زمین منتشر شده است
پیک زمین چیست؟
پیک زمین چیست؟