درمان شکستگی لگن به سن، سلامت کلی و نوع آسیب بستگی دارد. شکستگی لگن یک آسیب جدی است، با عوارضی که میتواند زندگی را تهدید کند. فیزیوتراپی شکستگی لگن میتواند تاثیر قابل توجهی در بهبودی افراد مبتلا داشته باشد.
شکستگی لگن در واقع شکستگی جزئی یا کامل استخوان ران است، جایی که به استخوان لگن میرسد. این عارضه یک آسیب جدی است که نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد. شکستگی لگن در افراد جوان معمولا در هنگام تصادفات رانندگی، زمین خوردن یا سایر ضربههای شدید رخ میدهد. خطر شکستگی لگن با افزایش سن افزایش مییابد زیرا استخوانها با افزایش سن ضعیف میشوند(پوکی استخوان). داروهای مختلف، بینایی ضعیف و مشکلات تعادلی نیز باعث میشود افراد مسن بیشتر زمین بخورند که یکی از شایعترین علل شکستگی لگن میباشد.
برای جلوگیری از شکستگی لگن، باید سالم بمانید، ورزش زیادی داشته باشید و اگر پوکی استخوان دارید، با پزشک خود در مورد داروهایی صحبت کنید که میتوانند تخریب استخوان را کند کنند و به شما در جلوگیری از شکستگی کمک کنند.
درمان شکستگی لگن یک اولویت عمده بهداشت عمومی است و معمولا شامل ترکیبی از جراحی، توانبخشی یا فیزیوتراپی و دارو میباشد و انتخاب روش درمانی به سن، سلامت کلی و نوع آسیب فرد بستگی دارد.
اکثر شکستگیهای لگن نیاز به جراحی در طی یک یا دو روز پس از آسیب دارند. اما برخی از افراد به دلیل سن یا شرایط دیگر از سلامت کافی برای جراحی برخوردار نیستند. پزشک با توجه به شرایط، مناسبترین روش درمان را توصیه میکند. درمان شکستگی لگن شامل:
به دنبال درمان شکستگی لگن بدون جراحی، روشهای غیرتهاجمی خاصی وجود دارد. اگر استخوانها در جای خود هستند، میتوان از روشهای زیر استفاده کرد:
پس از شکستگی لگن، پزشک ممکن است توصیه کند حداقل به مدت شش هفته وزنی روی ناحیه آسیب دیده وارد نکنید. با کمک این روش، میتوان زمان به استخوان داد تا بهبود یابد. شما برای حرکت، واکر یا عصا خواهید داشت.
داروها میتوانند به مدیریت درد و کاهش التهاب کمک کنند. اگر برای شکستگی لگن تحت عمل جراحی قرار گرفتهاید، ممکن است برای کاهش خطر عفونت آنتی بیوتیک دریافت کنید.
مجموعهای از تمرینات برای حفظ حرکت و قدرت در عضلات و مفاصل اطراف ناحیه آسیب دیده ارائه میگردد. نمونههایی از این فعالیتها لیفت پا و کشش همسترینگ است.
در درمان شکستگی لگن اغلب اوقات نیاز به ترمیم جراحی وجود دارد. چندین تکنیک جراحی لگن وجود دارد. پزشک ممکن است از پیچها، میخها یا صفحات فلزی برای محکم کردن استخوانها و نگه داشتن آنها در جای خود استفاده کند.
جراحی در اسرع وقت پس از تشخیص شکستگی لگن، اغلب در عرض ۲۴ ساعت انجام میشود. انجام فوری جراحی ممکن است به کوتاه شدن بستری بیمار و کاهش درد و عوارض کمک کند. جراحی شکستگی لگن به خوبی جواب میدهد، اما مدت زیادی طول میکشد تا بهبودی اتفاق افتد. دو نوع اصلی جراحی شامل:
به عنوان فیکس کردن داخلی یا پینینگ لگن نیز شناخته میشود. پزشک از پیچها، صفحات یا میلههای ساخته شده از فلز برای نگه داشتن استخوانها در کنار هم استفاده میکند، زیرا استخوانها در حال بهبود هستند.
در مورد تعویض مفصل با قطعات مصنوعی، به طور جزئی یا کامل انجام میشود. هنگامیکه یک جایگزینی جزئی از مفصل ران باشد، پزشک قسمت فوقانی استخوان ران شکسته را جایگزین میکند.
هنگامیکه یک تعویض کامل انجام میشود، هم حفره مفصل ران و هم قسمت بالایی استخوان ران تعویض میشوند. تعویض کامل لگن زمانی انجام میشود که پزشکان نتوانند استخوانهای شکسته را به درستی ردیف کنند.
پس از انجام عمل جراحی، احتمال ابتلا به زخم بستر، ذات الریه و لخته شدن خون وجود دارد و به همین دلیل، پزشکان توصیه میکنند که در اسرع وقت حرکت را شروع کنید.
روز بعد از جراحی، باید ارزیابی فیزیوتراپی انجام شود و یک برنامه فیزیوتراپی لگن با هدف کمک به شما برای اینکه دوباره تحرک و استقلال خود را به دست آورید و بتوانید در اسرع وقت به خانه و روال زندگی خود بازگردید، شروع گردد.
در درمان شکستگی لگن استفاده از برنامه توانبخشی بسیار مهم است زیرا به بهبودی شما سرعت میبخشد و به شما کمک میکند زودتر به فعالیتهای عادی خود بازگردید. فیزیوتراپیست یک برنامه درمانی با توجه به شرایط شما ایجاد میکند تا به شما کمک کند حرکت، انعطافپذیری و قدرت را دوباره به دست آورید. پزشک شما را تشویق میکند که در یک برنامه توانبخشی که شامل فیزیوتراپی و کاردرمانی است شرکت کنید.
در برنامه فیزیوتراپی موارد و نکات زیر در نظر گرفته میشود:
ممکن است نتوانید از شکستگی لگن جلوگیری کنید. اما میتوانید خطر شکستگی خود را با موارد زیر کاهش دهید:
ورزش قدرت عضلانی را افزایش میدهد و به جلوگیری از تحلیل استخوان کمک میکند. شنا، تای چی و تمرینات تحمل وزن، قدرت و تعادل را بهبود میبخشد.
رژیم غذایی حاوی ویتامین D و کلسیم میتواند استخوانهای شما را تقویت کند.
با پزشک خود در مورد آزمایشهای تراکم استخوان که علائم پوکی استخوان را مشخص میکند صحبت کنید. پزشک ممکن است داروهایی که سرعت تخریب استخوان را کند کرده و استخوانها را تقویت میکند، تجویز نماید.
خانه خود را از خطرات (مانند فرش نامناسب) که ممکن است باعث سقوط شود، دور نگه دارید. هنگام استفاده از پلهها یا راه رفتن در شرایط یخبندان مراقب باشید. اگر به بیماری پارکینسون مبتلا هستید، با پزشک خود در مورد چگونگی جلوگیری از سقوط و حفظ تعادل خود صحبت کنید.
وزن خود را حفظ کنید، سیگار نکشید و از نوشیدن الکل زیاد خودداری کنید.
مشکلات بینایی میتواند خطر زمین خوردن را افزایش دهد. بینایی خود را با معاینه منظم چشم بررسی کنید. اطمینان حاصل کنید که نسخههای عینک و لنزهای تماسی شما به روز هستند.
