همه چیز درست است:
خبر دقیق است
تصویر واضح است
صدا تمیز است
اما گزارش دیده نمیشود.
چرا؟
چون هیچ احساسی ندارد.
مردم برای «اطلاعات» نمیمانند؛
برای احساس میمانند.
خبرنگارِ ضعیف میپرسد:
> چه اتفاقی افتاد؟
خبرنگارِ حرفهای میپرسد:
> این اتفاق برای آدمها چه معنایی دارد؟
اگر در گزارشت:
رنج انسان نباشد
امید نباشد
سؤال بیپاسخ نباشد
مخاطب رد میشود.
خبر خوب، فقط خبر نیست؛
روایت است.
روایتی که مخاطب را مجبور کند یک لحظه بایستد.