اشتباه اول: عجله برای دیدهشدن
خبرنگاری مسابقه سرعت نیست؛ مسابقه اعتماد است.
اشتباه دوم: تقلید کورکورانه
صدای خودت، سبک خودت، روایت خودت مهمتر از شبیه شدن به بقیه است.
اشتباه سوم: بیتفاوتی احساسی
اگر خودت نسبت به خبر بیحس باشی،
مخاطب صد برابر بیحستر خواهد بود.
خبرنگار واقعی «تماشاگر» نیست؛
او شاهد مسئول است.
