بذار روراست باشیم! کاربر همیشه تو لحظههای سردرگمی، انتظار و خطا به کمک نیاز داره و اگه اون لحظه تنهاش بذاری، کل تجربه کاربری نابود میشه 😬
اینجاست که کامپوننتهای حمایتی (Supportive Components) میان وسط و مثل سوپرمن، بیسروصدا نجاتش میدن💪🏻
۱. پیامهای خطا (Error Messages) جایی که UX میمیره یا زنده میشه ⚠️
هیچچیزی بیشتر از یه پیام خطای خشک مثل «Error 404» اعصابخردکن نیست! 😤
یه پیام خطا باید سه چیز بگه:
چی شد
چرا شد
چی کار کن درست شه
مثلاً بهجای:
❌ Invalid input
بنویس:
😅 به نظر میرسه یه چیزی اشتباه وارد کردی، یه بار دیگه امتحان کن!
🎯همیشه خطا رو نزدیک همون نقطهای نشون بده که رخ داده .مثلاً اگه ایمیل اشتباهه، خطا باید دقیق زیر فیلد ایمیل بیاد، نه بالای فرم

⏳ ۲. لودرها (Loaders) هنر تبدیل انتظار به تجربه 🌀
کاربر منتظره؟ خب حداقل بذار خوش بگذره 😅
یه لودر خوب فقط یه اسپینر نیست، بلکه قول میده که «یه چیزی داره اتفاق میافته»
از پیامهای کوتاه، انیمیشنهای نرم یا درصد پیشرفت استفاده کن تا کاربر حس کنه زمان سریعتر میگذره.
یه تکنیک حرفهایتر هم هست: Skeleton Loading.
بهجای یه لودر کلی، طرح خالی عناصر صفحه رو نشون بده تا کاربر بدونه قراره چی بیاد.
این حس واقعیتری از سرعت و پویایی ایجاد میکنه ⚡️


۳. تولتیپها (Tooltips) نجاتدهندههای بیصدا 🫶
وقتی کاربر نمیدونه یه آیکون یا گزینه چی کار میکنه، تولتیپ مثل یه دوست صمیمی ظاهر میشه و درِ گوشش میگه «این دکمه تنظیماته 😉»
تولتیپ خوب کوتاهه، بهموقع ظاهر میشه و درست همون اطلاعاتی رو میده که لازمه.
اگه اطلاعات زیاد داری، از Popover استفاده کن، نه تولتیپ.
از نظر دسترسی هم یادت نره: تولتیپ باید با کیبورد هم فعال بشه، نه فقط موس
اما حواست باشه تولتیپ زیاد = نویز ذهنی 😵

۴. حالتهای خالی (Empty States) فرصتِ ساخت ارتباط 🎨
وقتی صفحه خالیه، یعنی یه فرصت طلایی داری برای تعامل با کاربر ✨
بهجای یه پیام بیاحساس مثل «محتوایی وجود ندارد»، بنویس:
😅 هنوز چیزی اینجا نیست… ولی این تازه شروع ماجراست!
حالتهای خالی سه نوع دارن:
وقتی هنوز هیچ دادهای نیست (اولین تجربه)
وقتی جستجو نتیجه نداده
وقتی کاربر دادههاشو حذف کرده
هرکدوم میتونن هدفی داشته باشن: آموزش، انگیزه دادن یا معرفی عملکرد جدید


۵. پیامهای راهنما (Helper Texts) — کوچهای نامرئی 👀
همیشه بهتره جلوی اشتباه گرفته بشه تا بعداً اصلاحش کنیم.
Helper Text دقیقاً برای همینه!
اونا زیر فیلدها یا در لحظه تعامل میان و آروم به کاربر راه درست رو نشون میدن.
مثلاً:
📘 پسورد باید حداقل ۸ کاراکتر باشه.
یا:
💬 آدرس ایمیل باید شامل @ باشه.
این پیامهای کوچیک باعث میشن کاربر کمتر خطا کنه، سریعتر تصمیم بگیره و احساس کنترل بیشتری داشته باشه.
فقط یادت باشه رنگ و اندازهش باید خوانا باشه، نه محو و بیجان

کامپوننتهای حمایتی شاید به چشم نیان، ولی اونا روح تعامل کاربر با محصولان ✨
طراحی بدون اونا مثل فیلم بدون موسیقیه ؛ ممکنه تموم شه، ولی هیچوقت حس خوبی نمیده 🎬
پس دفعه بعد که داشتی یه صفحه طراحی میکردی، یادت نره از خودت بپرسی:
“اگه کاربر سردرگم شد، کی قراره نجاتش بده؟” 😉
منابع پیشنهادی برای تمرین و الهام گرفتن
اگر میخوای طراحی کامپوننتهای حمایتیت حرفهایتر بشه، میتونی از این منابع استفاده کنی:
Dribbble – جستجو برای نمونههای واقعی و خلاقانه:
🔍 supportive components UI
لینک: https://dribbble.com
Figma Community – فایلهای قابل کپی و تمرین:
🔍 supportive components
لینک: https://www.figma.com/community
UI Patterns – بهترین استانداردها و الگوها:
🔍 error message, tooltip, loader, empty state
لینک: https://ui-patterns.com
UX Collective / Medium – مقالهها و مطالعات موردی الهامبخش:
🔍 supportive components UX
لینک: https://uxdesign.cc