تفاوت اسم ها در فرهنگ و زبان های مختلف

این تفاوت اسم ها توی فرهنگ و زبان های مختلف هم عجیب و گاهی خنده داره. مثلا توی کلاس زبان انگلیسی مون یک خانم عرب هست به اسم ایمان! ایمان خانم.

و یک آقای سیبیل کلفت و فاقد موی سر هم هست به اسم شادی! آخه برادر من شما با این هیبت، شادی ؟

بعد از چند ماه هنوز نتونستم خودمو قانع کنم اسمشون رو صدا کنم، معلم و بقیه هم میگن خنده ام میگیره انگار جک گفتند.

یا مثلا، اسم اولین معلم سوئدی ام "لو لو" بود! دخترم، اون موقع حدودا دوسالش بود و نمیدونم از کی و کجا واژه ی لولو(لولوی خودمون) به گوشش رسیده بود و مثل همه بچه ها داشت دچار وحشت از موجود ناشناخته ی لولو میشد.

یک روز بهش گفتم دخترم، لولو اصلا چیز وحشتناکی نیست. اسم معلم من لولو! صبح ها که شما رو میذارم مهد، بعدش میرم پیش لولو، اصلا هم ترس نداره. لولو خیلی هم مهربونه و بهم سوئدی یاد میده!

بچه، اول چشماش از حدقه زد بیرون! بعدش کلی خوشحال شد و با یک لبخند رضایت به لولو فکر کرد.

در نهایت هم گفت: چه خوب یعنی هر کس لولو خودشو داره؟ صبح ها شما میری پیش لولو خودت، بابا هم لولو خودش؟

این دفعه نوبت من بود که تعجب کنم و بخندم گفتم نه اینجوری هم نیست فعلا فقط من لولو دارم!

حالا همش از اسم های اونا گفتم، اینم باید بگم که اغلب اسم های ما هم برای کشورها و فرهنگ های دیگه عجیبه! مثلا اسم خودم، دیگه اسم از این بهتر و روونتر؟

ولی اینجا پیش خارجی ها موقع معرفی خودم، حداقل سه بار باید اسمم رو تکرار کنم، تا اونا بتونند بفهمند و بگن. و در نهایت بعد از چندبار تمرین و تکرار! اسمم رو طوری صدا می کنند که تصور میکنم یکی از بستگان، با لهجه ی روستایی های خراسان داره منو صدا میکنه: عاطییفه !

اوایل که اومده بودیم سوئد، همسر جان( که البته از علاقه من به اسمم و عرق ملی و اسمی ام خبر داشت و دقیقا به خاطر همین) هر از گاهی میگفت فایده نداره باید اسمتو عوض کنی و یک اسم اینجایی واسه خودت بذاری.

من: سرم بره اسمم نمیره!

حالا بماند که خودش شانس آورده به خاطر بازیکن معروف فوتبال سوئد ( ابراهیم اوویچ) اسمش واسه سوئدی ها جاافتاده، وگرنه بهش میگفتم کی باید اسمشو عوض کنه.

✍ عاطفه