در این مطلب تصمیم گرفتم تا یک دید کامل در مورد دانشگاه علم و فرهنگ بنویسم، امیدوارم کمکی کرده باشم.
من دانشجوی ورودی 96 رشته مهندسی برق دانشگاه غیر انتفاعی علم و فرهنگ هستم که در حین تحصیل تغییر رشته دادم به مهندسی صنایع و الان هم ورودی 1402 ارشد صنایع پردیس علم و صنعت هستم.
همیشه دوست داشتم به بقیه کمکی کنم و گفتم که خودم موقع انتخاب رشته و تعیین دانشگاه خیلی اذیت شدم، پس حداقل کاری که میتونم بکنم اینه که در مورد دانشگاهی که لیسانسم رو ازش گرفتم بنویسم تا کسانی که میخوان بیان دانشگاه غیرانتفاعی علم و فرهنگ راحت تر انتخاب کنند و نه پولی گرفتم بابت نوشتن و نه به توصیه کسی اینکار رو میکنم، فقط برای کمک به دوستان عزیز کنکوری.
سعی کردم که به دور از تعصب و با فکری باز این بررسی و توضیحات رو بنویسم.
ممنونم میشم اگر جایی از مطالب مشکلی دیدید در کامنت ها بگید.
توضیحات رسمی در سایت خود دانشگاه موجود هست و در اینجا لینک های مهم و مطالب اولیه رو میذارم تا بررسیش کنید.

سایت دانشگاه علم و فرهنگ
https://usc.ac.ir/
تاریخ دانشگاه
https://B2n.ir/x96262
معرفی دانشگاه
https://B2n.ir/m06136
کارشناسی دانشگاه علم و فرهنگ (توضیحات مهم، معرفی دانشگاه، ثبت نام و ...)
https://B2n.ir/x48987
لیست رشته ها

موقع تاسیس اسم دانشگاه موسسه جهاد دانشگاهی بوده بعدها تبدیل میشه به همین دانشگاهی که ما میبینیم و غیرانتفاعی هم هست ولی خب مال خود جهاد دانشگاهیه و سطح علمی خوبی داره ولی قطعا مثل دانشگاه های برتر تهران نیست.
اگر ساکن تهرانی و نمیخوای به دانشگاه های شهر های دیگه بری و رتبه ی کنکورت در حدی نیست که رشته های پرتقاضا ی دانشگاه های دولتی تهران رو قبول بشی، 2 راه داری یا بری دانشگاه آزاد یا دانشگاه های غیر انتفاعی مثل علم فرهنگ.
اگر هنوز انتخاب رشته نکردید، من طبق تجربه ی خودم قطعا دانشگاه آزاد رو به دانشگاه علم و فرهنگ ترجیح میدم ، چون:
از لحاظ مالی و هزینه ای فرق زیادی ندارن
از لحاظ علمی هم همین طور (هر دو اساتید عالی و ضعیف دارند و همین طور اساتید مدعو از دانشگاه های برتر تهران)
از لحاظ معروف بودن قطعا آزاد معروف تر و شناخته شده تر است.
از لحاظ گستردگی امکانات، علمی، آموزشی، رفاهی و ... هم قطعا آزاد بهتره
ولی اگر انتخاب رشته کردید و علم و فرهنگ قبول شدید، اولا مبارکتون باشه و دوما نگران نباشید قطعا جای بدی قبول نشدید و کلی کار میتونید انجام بدید تا پیشرفت زیادی بکنید.
و در کل عمده مسیر زندگی، کاری و آکادمیک شما به خودتون بستگی داره، پس شل کنید و نگران نباشید و بچسبید به درس تا در نهایت تبدیل به یک انسان عالی بشید و به این هم فکر نکنید که هر کس دانشگاه خوب قبول بشه پس زندگی بهتری خواهد داشت! زندگی بزرگتر و با ارزش تر از این حرف هاست که با این چیز ها بخواد تحت تاثیر قرارش بدید.
در چند عنوان جنبه های مختلف دانشگاه رو توضیح میدم تا بهتر تصمیم گیری کنید.
اساتید و مدیر گرو هایی بودن که واقعاً دلسوز بودن واقعا باسواد بودن و از اون طرف کسایی بودن که واقعا دانشجو براشون مهم نبوده به چشم یک انسان اضافه نگاه میکردن به دانشجو و مهم اینه که دانشجو چه جوری با افراد برخورد بکنه و از برخورد با هر کدومشون چی یاد بگیره.
اگه واقعا دنبال یادگیری باشید و از لحاظ اجتماعی با گروه های علمی فعال باشید قطعا علم و فرهنگ جای خوبیه!
اون موقع که برق میخوندم چند از دانشجوهای با نمره بالا میرفتن تو آزمایشگاه های دانشگاه شهید بهشتی و پروژه های علمیشون رو اونجا انجام میدادن.
استادای خود دانشگاه علم و فرهنگ بعضاً خیلی باحال و دلسوزن، ولی بعضیاشم واقعاً سختگیر. در مجموع شاکلهی علمی دانشگاه بد نیست و استادهایی داره که تو صنعت، تجارت یا بخشهای دولتی سابقه دارن، پس از این نظر مفیدند.
یک کنفرانس بین المللی وب پژوهی هم برگزار میشه که میتونید استفاده کنید.
در کل از نظر علمی خیالتون راحت باشه.
بررسی علمی از نظر سایت سیویلیکا
https://B2n.ir/j36632
دانشگاه در اتوبان اشرفی اصفهانی بالای میدان صادقیه واقع شده
شما میتونی بری مترو صادقیه و یا مترو آزادی پیاده بشی بعد با brt تا نزدیکی دانشگاه بری و با تاکسی و ون هم میتونی این مسیر رو طی کنی
بعد باید خیابون منتهی به دانشگاه رو با یه شیب نسبتا تندی رو بری بالا تا برسی به خود دانشگاه.
بریم سراغ خود فضای دانشگاه، دو تا ساختمان بیشتر نداره دانشگاه. ساختمان علم(نوساز) و ساختمان فرهنگ (ساختمان قدیمی و اصلی دانشگاه). ساختمان خیلی بزرگتره و چند طبقه زیر زمین داره که شامل کارگاه ها، چندین سالن آمفی تئاتر، پارکینگ و زمین های ورزشی میشه.
بالای این ساختمان هم پارک علم و فناوری هست واسه استارت آپ ها و ... و شما هم میتونید خیلی از این بخش دانشگاه بهره ببرید.
سلف و مسجد و ... هم سمت ساختمان فرهنگ در حیاط قدیم دانشگاه هست.
عمده کلاس های مهندسی، علوم انسانی و... در ساختمان علم برگزار میشه و عمده کلاس های هنر در ساختمان فرهنگ ولی قانون خاصی نداره و ممکنه کلاستون تو هر کدوم از ساختمان ها باشه.
چسبیده به پائین دانشگاه یک پارک عمومی هست که بین کلاس ها میشه رفت اونجا و لذت برد.
در گوگل میتونید عکس های داخل دانشگاه رو ببینید و با قابلیت عکس های 360 بین فضاها حرکت کنید و بیشتر آشنا بشید.
در کل با وجود محدودیت فضا خیلی قشنگ و حرفه ای ساخته شده و نگران کوچک بودن دانشگاه نباشید چون فضای با صفایی داره.
توی انتخاب واحد معمولاً مشکل خاصی ندارید، چون دانشگاه کوچیکه و معمولاً واحدهایی که میخواید رو میگیرین. اگه با قسمت اداری و مدیرگروهها رابطهتون خوب باشه که دیگه اصلاً دردسر آموزشی ندارید.
ولی ممکنه بعضی ترم از صبح تا شب کلاس داشته باشید و ممکنه کلاس ها 3 یا چهار روز در هفته پخش باشن و این اذیت کننده باشه ولی چه میشه کرد دانشگاه همینه :)
چون دانشگاه کوچیکه، کارهای اداری هم خیلی راحتتر انجام میشه. یه پیشخوان هم دارن که از اونجا میتونید مستقیم با کارشناسهای رشتهتون ارتباط بگیرید و کارهاتون رو انجام بدن. بخش کپی و این چیزها هم هست.
همیشه خدا با صبر و حوصله برید بخش های اداری و آموزشی، چون معمولا کسی دعوا نداره و نمیخواد دانشجو رو اذیت کنه، البته مورد استثناء همیشه هست!
مسابقات دانشجویی برگزار میشه؛ فوتبال، بسکتبال و از این چیزا. اگه توشون مقام بیارید، تخفیف شهریه میدن. توی انجمنهای علمی و فرهنگی هم اگه عضو باشید، باز تخفیف شاملتون میشه. البته قوانین ممکنه هر از گاهی تغییر کنه.
انجمنهای علمی هم بسته به رشته و اینکه دانشجوها حال و حوصله داشته باشن، فعال میشه یا نه.
قسمت بسیج هم داره که خودم دوتا اردوی جهادی رفتم و کلی حال داد و کلی تجربه قشنگ یاد گرفتم.
در انجمن های فرهنگی و بسیج عضو باشید،چه خواهران و چه برادران، اردوهای تفریحی و زیارتی هم می تونید شرکت کنید.
پیشنهاد شخصی من اینه حتما تو انجمن ها چه علمی و چه فرهنگی و بسیج حضور فعال داشته باشید چون آنقدر رشد می کنید که بعدا سر کار بدردتون میخوره چون درس خوندن همه چیز نیست و باید یاد بگیریم با آدم های دیگه ارتباط بگیریم و کار تیمی کنیم.
در کل دانشگاه خوبیه و اگه انتخابش کردید، خیلی نگران نباشید. شاید کوچیک بودنش بعضی جاها محدودیت باشه، ولی از نظر اساتید و کیفیت آموزشی مشکل خاصی نداره.
ولی اگه دنبال یه محیط بزرگتر هستید، هم از نظر فضاهای آموزشی و هم تنوع اساتید، دانشگاههای آزاد تهران مثل علوم تحقیقات یا تهران جنوب انتخابهای بهتری هستن. معمولاً شناختهشدهترن، تنوع استادها بیشتره و امکاناتشون هم گستردهتره.
البته هستند کسایی که همین دانشگاه فرهنگ رو ترجیح میدن، چون فضای صمیمیتری داره، کوچیکه، و بچهها راحتتر با هم ارتباط میگیرن. این هم یه مزیت مهمه.
ببین، یه سریا براشون مهمه بدونن از نظر امکانات، دانشگاه چه وضعی داره. واقعاً باید گفت دانشگاه بیامکانات نیست، ولی خب چون غیردولتیه (غیرانتفاعی)، نباید انتظار امکانات خیلی خاصی داشته باشی. مثلاً زمین فوتبال نداره، ولی زمین فوتسال داره که تو طبقه منفی پنج قرار گرفته. کل دانشگاه فقط دو تا ساختمان بزرگه و همینا تمام فضای دانشگاه رو تشکیل میدن.
از نظر دسترسی هم بد نیست؛ مثلاً از صادقیه که بیای، باید بری سمت اشرفاصفهانی. تاکسی و بیآرتی هست، ولی اون مسیر خیلی وقتا شلوغه چون دانشجوهای علومتحقیقات هم از همون مسیر میرن. صبحها و عصرها مخصوصاً، ترافیک و ازدحامش زیاد میشه. من خودم چون جنوبغرب تهرانم، معمولاً یک ساعت و نیم تو راه بودم!
از نظر امکانات رفاهی، سیستم اتوماسیون برای رزرو غذا داره، ولی بعضی وقتا خیلی بینظمه و آدم حس میکنه فقط اسمی از “سیستم اتوماسیون غذا” مونده. بوفه داره که گاهی شبیه کافیشاپ کار میکنه و غذای بهتر میده و گاهی فقط یه بوفه سادهست. مسجد دانشگاه هم بزرگه نسبت به کل فضا، جای دنج و آرومیه برای نماز یا استراحت.
ساختمان قدیمی دانشگاه فضای باصفایی داره، ولی فقط یه آسانسور داره و خیلی وقتا صف طولانیه و دیر میرسی. ساختمان اصلی سه تا آسانسور داره که البته گاهی خراب میشه، مخصوصاً اگه هر سه با هم برن سرویس! یه آسانسور مخصوص استادها هم هست. پارکینگ برای دانشجوها نداره، فقط استادها و بعضی از اعضای انجمنها میتونن استفاده کنن.
از نظر فضاهای ورزشی، زمین بسکتبال و فوتسال داره، همونطور که گفتم تو زیرزمین قرار دارن، ولی فضاها کوچیکن. از نظر علمی، استادها خیلی متنوعن؛ بعضیا واقعاً عالیان و میشه کلی چیز ازشون یاد گرفت، ولی بعضیا نهچندان جالبان، حتی ممکنه رفتار بدی با دانشجو داشته باشن. اینجوری نیست که هر کسی از دانشگاه معروف اومده باشه، حتماً خوب باشه.
یکی از مزیتهای دانشگاههای کوچیک مثل اینجا اینه که همهچیز نزدیکه؛ کلاسها، مسجد، دفترها... خیلی راحت میتونی بینشون رفتوآمد کنی و استراحتت رو بکنی. از طرفی چون دانشگاه کوچیکه، تقریباً همه رو میتونی بشناسی — بچههایی از رشتههای مختلف مثل مکانیک، هنر، معماری… این باعث میشه خیلی ارتباطهای خوب بسازی، کانکشن بزنی و حتی برای کار یا پروژه فرصت پیدا کنی.
انجمنهای فرهنگی و علمی مثل بسیج، انجمنهای دانشجویی و گروههای علمی هم فعالن، و تعدادشون نسبتاً زیاد و قابل توجهه. خلاصه اگه دنبال یه محیط صمیمی، جمعوجور و قابلدسترس باشی، این دانشگاه گزینهی بدی نیست و حتی میتونه عالی باشه.
دانشگاه ما کوچیکه، ولی خب بیکار نمیشینه! فیلم سینمایی نشون میدن، جشنواره برگزار میکنن. یه آمفیتئاتر کوچیک و یه سالن خیلی بزرگ دارن، تازه سالنهای دیگهای هم هست. معمولاً مسابقات مناظره برگزار میشه (که دانشگاه ما توش رتبه هم داره!) و مسابقات دیگه هم تو سطح دانشگاه و حتی کشوری برگزار میشه.
یه ولی خیلی بزرگ: راستش رو بخواید، اگه من جای شما بودم، شاید دانشگاه آزاد رو انتخاب میکردم و شاید اومدن به این دانشگاه رو اشتباه میدونستم. البته از دوستایی که پیدا کردم و کسایی که باهاشون صمیمی شدم خیلی راضیم، و این مزایا به خاطر کوچیک بودن دانشگاهه. اما اگه اولویت شما درس خوندن تو یه دانشگاه بزرگتره، مثلاً علومتحقیقات، باید این رو در نظر بگیرید که علم و فرهنگ خیلی کوچیکتر از اونه.
یه نکتهی خیلی مهم دیگه اینه که دانشگاه فقط یه بخش از ماجراست؛ بخش بزرگترش خودتون هستید که چقدر تلاش میکنید و پیشرفت میکنید. اینکه کدوم دانشگاه جایگاه علمی بهتری داره، سوال خیلی پیچیدهایه. به جز چند تا دانشگاه واقعاً سطح بالا تو ایران (و بعضی دانشگاههای خوب شهرستانی)، بقیهشون رو نباید خیلی مقایسه کرد. مهم اینه که درس رو بخونید، پاس کنید و از همه مهمتر، سعی کنید ارتباطات خوبی بسازید. این بهترین کاریه که میتونید انجام بدید.
یه نکتهی دیگه هم در مورد مسیر دانشگاه هست؛ یه سربالایی خیلی بد داره که نزدیک همون سربالایی یه پارک هست. این پارک مال دانشگاه نیست، ولی چون خیلی به دانشگاه نزدیکه، میتونید از فضای خوبش با دوستاتون استفاده کنید. با توجه به اینکه کل دانشگاه فقط دو تا ساختمونه، داشتن این پارک کنارش واقعاً یه نعمته!
جای پارک هم فراوونه ولی تو اوج کلاس ها جای سوزن انداختن هم نداره و باید دورتر پارک کنید.
کتابخونهی دانشگاه ما یه کتابخونهی کوچیک ولی در کل خوب و جوابگوئه. نیازهای دانشجوها رو برآورده میکنه.
یه نکته مهم برای ارشد و دکترا: اگه هدفتون مهاجرت، پیدا کردن یه کار خوب بینالمللی، یا رسیدن به رتبهی بالا تو دنیاست، شاید این دانشگاه اون چیزی نباشه که دنبالشید. اما اگر صرفاً برای گرفتن مدرک ارشد یا دکترا میخواید، به نظرم دانشگاه خوبیه (البته شاید نظرم اشتباه باشه!).
اگر سوالی مبحثی مونده که راجع به دانشگاه علم و فرهنگ سوال دارید حتما بپرسید تا من حالا توی نظرات جواب بدم.
در نهایت، به یاد داشته باشید که دانشگاه، سربازی، عروسی و ازدواج، همگی فقط مراحلی از زندگی هستند. قبولی در یک دانشگاه غیرانتفاعی به معنی پایان زندگی نیست! در واقع، همهی ما در ابتدای راه هستیم، فرقی نمیکند در دانشگاه علم و فرهنگ باشیم، هاروارد قبول شویم یا شریف.
ولی خودمونی بگم واقعا جای بدی نیست علم و فرهنگ و الان که اینو مینویسم دلم برای دانشگاه تنگ شده...
مهمتر از اسم دانشگاه و مدرک، تلاش و کوشش خودتان است. دانشجویانی بودند در دانشگاه که تونستن در المپیادهای علمی و مسابقات کشوری مقام بیاورند.
موقعی که رفتم مهندسی صنایع یکی از همکلاسی ها تو المپیاد کشوری مقام آوورد!
بعضی از دوستان هم از رشته های دیگه موفقیت های بین المللی هم کسب کردن (اینم بگم رشته های گردشگری و هتلداری علم و فرهنگ واقعا عالیه!)
اما نکتهی کلیدی این است که همهی اینها تنها بخشی از داستان زندگی است.
زندگی بسیار بزرگتر از یک رشتهی تحصیلی یا یک مدرک است. تمرکز خود را بر تلاش، یادگیری و ساختن ارتباطات خوب بگذارید، چرا که اینها ارزشمندترین دستاوردهای شما خواهند بود.
موفق باشید
جهت سلامتی امام زمان (عج) صلواتی بفرستید :)
یاعلی مدد