
درود بر تمامی خوانندگان.
امروز... مورخ 1405/3/5 طبق شایعات یا شاید هم خبر رسمی، دستور رئیسجمهور برای بازگشت اینترنت بینالملل تصویب شد.
این خبر بسیار دلگرم کننده بود و منجر به شادی و هیجان زدگی بسیاری از کاربران ایرانی بخصوص در سایت اخبار تکنولوژی زومیت شد. اما من همچنان خوشبین نیستم.
کاربرانی که اکثرا در طی دو ماه اخیر عضو شدند، فقط برای اطلاع از زمان دسترسی مجدد اینترنت. کاربرانی که مانند ما، برای تحصیل و یا کسب و درآمد به اینترنت وابسته بودن و با قطعی اینترنت بینالملل، زندگی روزمره آنها دچار اختلال شد. اما چیزی که ناامید کننده هست، در بسیاری از این کامنتها، نامهای کاربری اعتراضی از درخواست اتصال مجدد اینترنت به چشم میخورد. کاربرانی که در بخش نظرات، بجای نوشتن نظر مرتبط با مقاله، با بیان حس و حال خود، نیازمندی خود به اینترنت را به وضوح فریاد میزدن. کامنتهایی که حتی تایید نمیشد.
اما این مطلب رو نمینویسم برای اطلاع دادن و جار زدن که اینترنت دوباره وصل شده. بلکه بخاطر حال هوای کاربران که از رئیس جمهور و نمایندگان مجلس برای دسترسی مجدد اینترنت تشکر میکردن! گویا حتی از حافظه ماهی هم برخوردار نیستن. چرا از کسانی که برای امنیت اینترنت را قطع کرده بودند و اما همان اینترنت قطع شده برای امنیت را با هزینه بیشتری میفروختند، تشکر میکردن؟ و حتی کارزارهایی برای درخواست اتصال مجدد اینترنت!
این دوگانگی از کجا میاد؟ کسب و کارهایی که تعطیل شدن. دروسی که به بهانه اینترنت و امنیت و آنلاینی شدن مردود شدیم، و تنها چیزی که در این دنیای گران داشتیم، اینترنت، تنها راه ارتباطی، تنها راه دسترسی به سرگرمی را از ما گرفتن و سپس با طبقاتی کردن آن و در نهایت ادعای تصویب اتصال مجدد آن، شاهد تشکر مردم از همان افراد هستیم؟! اینترنت پرویی که مثل آبنات چوبی به ما میدادن. و کانفیگ فروشهایی که سود فراوان کردن. دیگه باید از چی حرف بزنم؟
وای بر فردای ما که حتی اشتران و گوسپندان از آزادی و دموکراسی بیشتری از ما برخوردار باشن!
این متن رو مینویسم برای روزهای بعد که اگه اینترنت رو هرگز وصل نکردن و یا دوباره قطع کردن، تا یادمون باشه، اول خونه رو نمیسازن تا دیوارش رو برای لوله کشی خراب کنن!
بردیا زیبابافی
تشکر میکنم از آقای مسعود یوسفنژاد، مدیر عامل زومیت که طی این دو ماه به صورت فعال اخبار دولت رو پیگیری کردن ، و در کامنتها پاسخ گویی قریب بر چند میلیون نفر رو بر عهده داشتن.