«بسمالله الرحمن الرحیم»
امروز در حالی به استقبال چهل و هفتمین سالگرد یومالله بیست و دوم بهمن میرویم که این شجرهی طیبه، از گردنههایی بس دشوار و طوفانهایی سهمگین عبور کرده است. چهل و هفت سال ایستادگیِ ملتی که «استقلال» را به بهایِ خون و «آزادی» را با صبرِ انقلابیِ خود معنا کرد. ما میراثدار مسیری هستیم که اگرچه پر از سختی و رنج بود، اما سرشار از افتخارِ نپذیرفتنِ ذلت است؛ مسیری که در آن، ارادهی ملت بر خواستِ قدرتهای جهانی غلبه کرد.
ما دانشجویان، به عنوانِ دیدهبانِ بیدارِ جامعه، هرگز اهلِ انکارِ واقعیت نیستیم. ما امروز به وضوح میبینیم که کشور درگیرِ تلاطمات و فشارهای سنگینِ معیشتی است؛ اما نیک میدانیم این سختیها، هزینهیِ همان «نه»ِ بزرگی است که این ملت برای کسب استقلال و رشدی راستین به نظامِ سلطه گفته است. ردپایِ خصومتِ ایالاتِ متحدهی آمریکا در تمامِ این گرههای اقتصادی مشهود است؛ دشمنی که چون در میدانِ نبردِ نظامی و سیاسی ناکام ماند، امروز آرامشِ روانیِ جامعه را هدفِ «جنگِ ترکیبی» خود قرار داده است.
در همین حوادث اخیر، به وضوح دیدیم که چگونه اتاقهای فکر دشمن، با موجسواری بر برخی کاستیها، خیابانها را به صحنهی «جنایت و ناامنی» بدل کردند و «سایهی شومِ فتنه» را بر سر کشور گستراندند. آنها رویای سوریهسازیِ ایران را در سر داشتند؛ اما این «اتحادِ مقدس» و بصیرتِ ملت بزرگ ایران بود که در لحظهی حساس، صفِ خود را از آشوبطلبان جدا کرد، آب بر آتشِ نفاق ریخت و با قدرت، این خطر را از سرِ کشور دفع کرد.
لذا ما صریحاً اعلام میکنیم که مسیرِ اصلاح و پیشرفت، هرگز از معبرِ «اغتشاش» نمیگذرد. ما دانشجویان انقلابی، نه تنها هرگونه آشوبطلبی و تخریب اموال عمومی را محکوم میکنیم، بلکه در برابر این جریان ویرانگر، سد میبندیم. ما اجازه نخواهیم داد که عدهای با ایجاد هرجومرج، امنیت ملی را که زیربنای هر نوع توسعهای است، قربانی کنند. راهکارِ عبور از مشکلات، پمپاژ نفرت و درگیری خیابانی نیست؛ بلکه تداومِ همان همافزاییِ ملی برای خنثیسازیِ نقشهی دشمن است.
دانشجو نباید تماشاچیِ نابودی باشد؛ بلکه باید سربازِ سازندگی باشد. ما اینجا هستیم تا بارِ سنگینِ مشکلاتِ کشور را بر دوش بگیریم. سنگرِ مبارزهی ما برای نجاتِ اقتصاد و معیشت، کفِ خیابان و فریادهای بیثمر نیست؛ بلکه سنگر ما دانشگاه و نهاد علم است که از دلِ آن، راهحلهای واقعی و پیشرفت کشور رقم خواهد خورد.
این مسیرِ ماست؛ مسیری که با عقلانیت آغاز میشود، با علم ادامه مییابد و به اقتدار ختم خواهد شد.
والسلام علیکم و رحمهالله و برکاته.