زندانِ آزادی

الان که این نوشته رو می‌نویسم، حدود ۳ سال از شروع کار روزمره‌ام با سیستم‌عامل Linux می‌گذره. علت این که لینوکس نصب کردم، نه به خاطر هک‌کردن بود، نه به خاطر کلاس‌گذاشتن این‌که منم لینوکس دارم. دلیلش برمی‌گرده به Build کردن راحت‌تر ماژول‌های GYP و آزادی‌ای که سیستم‌عامل در اختیار من می‌گذاره.

تبعاً بعد از مهاجرت، به Community‌های ایرانی هم وارد شدم تا بیشتر یاد بگیرم، سؤال‌ها و جواب‌های دیگران رو ببینم و خلاصه این‌که در جمع لینوکسی‌های بیشتری قرار بگیرم.

کامیونیتی‌های ایرانی در این زمینه مشکل بزرگی دارند. البته این کامیونیتی‌ها دو دسته‌اند: کامیونیتی‌ِ بچه‌اسکریپتی‌ها و کامیونیتیِ گنو/زامبی‌ها. البته، هر کسی که در دسته‌ی اول قرار نمی‌گیره، چاره‌ای به جز کامیونیتی‌های دسته‌ی دوم یا کامیونیتی‌های بین‌المللی (که اکثراً انگلیسی‌زبان هستند) نداره.

کامیونیتی‌های دسته دوم، معمولاً توسط افرادی مدیریت می‌شه یا افرادی داخلش فعال هستند که من اسمشون رو می‌گذارم گنو/زامبی. البته این اصطلاح به هیچ‌وجه موهون نیست یا سواد و دانش افراد رو زیر سؤال نمی‌بره؛ حرفی که من می‌خواهم بیان کنم، صرفاً به طرز تفکر و برخورد اون‌ها برمی‌گرده.

این افراد معمولاً با چند ویژگی شناخته می‌شن، یعنی شما کافیه که این سؤالات رو ازشون بپرسید. مثل تأکید روی آزاد‌بودن نرم‌افزار، ذکر اسم گنو، استفاده از Tor، تمسخر شرکت‌های تولید‌کننده‌ی نرم‌افزارهای مالکیتی و اجازه‌ی اظهار‌نظر در هر بابی به خودشون، حتی حوزه‌هایی که هیچ تخصصی در اون ندارند و به صرف گفتن چند اصطلاح جالب و استفاده‌ از معادلات فارسی کلمات تخصصی، توجه دیگران را جلب می‌کنند تا بقیه رو متقاعد کنند که درست می‌گن (در این باره در نوشته‌ای مفصل توضیح میدم) و همین‌طور که برای هر موضوعی از کوروش کبیر نقل‌قول [می‌سازیم و] میاریم، این افراد هم از ریچارد استالمن نقل‌قول [می‌سازند و] می‌آورند.

اما آیا واقعا این کار باعث شیوع امنیت بین افراد میشه یا زده‌شدن اون‌ها؟ به تمسخر‌گرفتن کاربر و وادار‌کردنش به نصب Tor، نصب‌نکردن از PPAها و امنیت زوری چه فایده‌ای داره؟

امنیت یه نفر با ابزارها تعریف نمی‌شه، امنیت ابزار وقتی مطرحه که یه نفر با فکر و درست از ابزار استفاده کنه. کما این‌که همین افرادی که ادعای امنیت و پرایویسی صرفاً با استفاده از چند ابزار دارند، حتی از ساده‌ترین تکنیک‌ها برای ساختن گذرواژه استفاده نمی‌کنن و گذرواژه‌شون محدود به چند رقم هست. این زندان آزادی که خیلی از کاربرها گیر می‌افتند و درگیر این میشن که «گنو درست‌تره یا گنو/لینوکس» یا «DDG بهتره یا گوگل»، مانع از پیشرفت و حرکت کامیونیتی‌ها میشه؛ همین‌طوری که الان می‌بینیم که خیلی از کامیونیتی‌ها پر شده از سؤالات تکراری و علناً فریز شدند.

اگر شما می‌خواید به دنیای نرم‌افزار آزاد وارد بشید یا شدید، دوستانه پیشنهاد می‌کنم که خودتون رو درگیر این زندان آزادی نکنید، امنیت شما با ابزار تضمین نمی‌شه.

شاد باشید (: