( فکر پَلید )

این جهان زیبا نیست

جبر محض است

که ما،

خلق خالق شده‌ایم

کاش میدانستم

پشت آن فکر پلید

که بیاورد مرا از آن هیچ

و بیافکند مرا در پوچی

چه جهانی خُفتَست …

و تو ،

ای منجی تنهاییِ من

مَرا با خود بِبَر

آنجا که نباشد هیچ دردی

نمی‌دانم کجا ، اَما

دِلَم زیستن نِمی‌خواهد

دِلَم بودن در این عالم نِمی‌خواهد
دِلَم خَندیدَنِ با غَم نِمی‌خواهد