( بی صدا )

گورستان
ایستگاه پایانی
قتلگاهِ معنا
زمان در نطفه می‌گندد

من فرو ریختم
بی صدا ، بی فریاد
در مرگزارِ امید
با شلیک سکوت

چه کسی می‌داند
آخر قصه
خیره در نیستی
کجا خواهم رفت

به جهانی دیگر
یا که نوری خاموش
در سیاهیِ هیچ
که دگر من نیستم
بی‌صدا خواهم شد