گاهی بزرگترین فریب ذهن این است که میگوید:
«وقتی حالم خوب شد، شروع میکنم.»
اما زندگی منتظر حالِ ما نمیماند.
زندگی با حرکت بیدار میشود.
Mood follows action.
حال، نتیجهی حرکت است؛
نه پیشنیاز آن.
ارسطو میگفت:
«ما همان چیزی هستیم که مکرراً انجام میدهیم.»
و ویلیام جیمز باور داشت:
«عمل کن انگار که کارت تفاوت ایجاد میکند؛ چون واقعاً ایجاد میکند.»
شاید انگیزه نیاید.
شاید اشتیاق دیر برسد.
اما یک قدم کوچک،
سکون ذهن را میشکند
و سکون که شکست،
روح دوباره جریان پیدا میکند.
حرکت، فقط جابهجایی جسم نیست؛
اعلامِ انتخابِ آگاهانهی توست
در برابر رخوت، ترس و تعلل.
امروز لازم نیست کوه را جابهجا کنی.
فقط یک سنگ را تکان بده.
و ببین چگونه حال،
آرام و بیصدا،
دنبالِ تو راه میافتد.
«شما لازم نیست عالی باشید تا شروع کنید،
اما باید شروع کنید تا عالی شوید.» – زیگ زیگلار
و همونطور که تونی رابینز میگه:
«تصمیم در یک لحظه گرفته میشود، اما قدرتش زندگی را تغییر میدهد.»
