امروزه به لطف پیشرفت های علم پزشکی ومهندسی پزشکی بسیاری ازاعمال جراحی پیچیده درتمامی فیلدهای تخصصی پزشکی برعکس گذشته که حتی طی این اعمال جان بیماربه خطرجدی می افتاددیگرچنین سرنوشتی ندارندوباابزارهای جدیدنتیجه ای جزدرمان وسلامت بیماربعدازعمل به ارمغان نمی اورند.
بعنوان مثال چنددهه پیش وقبل ازپیدایش تکنولوژی رادیولوژی وتصویربرداری های نوین همانندCTSCAN,MRIویاPETSCAN که امروزه به جراحان کمک های شایانی درتشخیص انواع ناهنجاریها،شکل واندازه ضایعه،شکستگی ها ویاتومورهادرنقاط مختلف بدن من جمله نخاع ویاقسمت های مختلف مغزوجمجمه نموده،جراحان مجبوربودن تنهابه گرفتن شرح حال ومعاینات بالینی ازبیماراکتفاکنندواین محدودیتهاسبب اشتباهات درتشخیص ویاپروسه درمان می شد.
فرض کنیدقبل ازپیدایش روش های نوین تصویربرداری،بیماری باشکایت ازعدم تعادل ودوبینی به جراح اعصاب مراجعه می کردوجراح بامعاینه وگرفتن شرح حال تشخیص توموردرمخچه بیماررامیدادسپس اقدام به شکافتن جمجمه وبررسی مخچه مینمود.
حال اگرتخشخیص درست بودوضایعه درمان می شدکه هیچ ولی اگرنه...
دراین صورت بایددوره نقاهت،درد،احتمال عفونت وصبرتابهبودی نسبی واماده شدن برای جراحی بعدی به بیمارتحمیل ودران روی سکه هم عمل مجددبرای جراح وتیم جراحی دشوارترازقبل میشدچون باافزایش التهاب وعودمجددبیماری یاضایعه روبه روبود.
اماامروزه به لطف ابزارهای تصویربرداری رادیولوژی وMRI و CTSCAN و... بسادگی ضایعات،تومورهاوشکستگی ها قابل تشخیص وشناسایی وباالطبع باسهولت بیشتری قابل پیگیری ودرمان خواهدبود
