چگونه انتخاب واحد کنیم که کمتر رنگ دانشگاه را ببینیم؟

یکی از مشکلاتی همیشه گریبان گیر دانشجوها بوده اینه که موقع انتخاب واحد یهو میبینن واحدهایی که میخوان تو روزای مختلف افتاده و مجبورن برای پر کردن برنامه‌شون روزهای زیادی رو به دانشگاه برن.

خب امروز میخوام یکی از تجربیاتی که تو دوره لیسانس به دست آوردم رو بهتون بگم و امیدوارم که به دردتون بخوره.

خب از اول شروع می‌کنیم.

بچه های ترم یک عموما توی فرآیند انتخاب واحد خودشون نقش زیادی ندارن و این بخش آموزش دانشگاه و یا دانشکده خودشون هستش که براشون واحدهای ترم رو برمیداره ولی از ترم های بعد این وظیفه عجیب و کمی سخت، و تا حد زیادی گیج کننده به گردن خودشون میوفته.

اول از همه عموما به هر دانشجو یه جدول داده میشه که توی یه کاغذ چاپ شده و کاملا درب و داغونه و هیچی توش معلوم نیست. قانون اول دانشجو بودن اینه که اون کاغذ از نون شب هم براتون واجب تره پس سعی کنید که سالم نگه‌ش دارید. دومین قانون اینه که کد درس‌ها رو همونطور که زیرشون نوشته شده برا خودتون پر رنگ کنید تا راحتتر دیده بشن و قانون سوم تمامی اعداد و ارقامی که توی چارت تحصیلی (همون برگه) نوشته شده و مبنی بر اینه که تو این ترم باید انقد واحد بردارین و اینا رو نادیده بگیرید و حواله‌ی جاهای دور کنید.

چارت تحصیلی یا درسی چیست؟

خب همونطور که توی تصویر پایین می‌بینید چارت تحصیلی یه چیزی تو این مایه هاست و پر از اعداد و اسم های عجیب و غریبه و پشتش هم عموما همین روند حفظ شده. منتهی پشت این برگه اسامی و کد دروس عمومی و معارف ذکر شده و جلوی اون طبق هر ترم یه سری واحد پیش فرض به شما معرفی شده.

توجه کنید که هر واحد شامل دو بخش پیش نیاز و یا هم نیاز میشود.

خب یه سری اصطلاحات وجود دارند که شما باید بدونید. اولیش اصطلاح پیشنیازه. پیش نیاز به درسی گفته میشه که شما باید حتما اون رو بگذرونید تا بتونید دروس دیگه‌ای رو بردارید. مثلا برای رشته‌ی مهندسی عمران ریاضی ۱ پیش نیاز ریاضی ۲ و یه سری درس های دیگه‌س.

خب حالا میرسیم به اصطلاح هم نیاز. هم نیاز کردن به کاری گفته میشه که شما میتونید احساس زرنگی خاصی توش داشته باشید. هم نیاز کردن مخصوص ریش سفیدهای هر مقطع تحصیلیه و به این معناس که شما میتونید دوتا درس رو که پیشنیاز هستن مثلا تو چارت بالا درس خواندن و درک مفاهیم ۱ و ۲ رو که از ترم های قبل مونده تو ترم آخر همزمان با هم بردارید. اما این حرکت به قول خارجکی‌ها «it's a risky trick» هستش و باید توجه کنید که شما برای قبول شدن در هر دو درس، باید حتما ۱ رو قبول بشید وگرنه اگه مثلا ۲ رو قبول بشید ولی ۱ رو بیوفتید، نتیجه‌ش میشه اینکه شما هر دوتا درس رو افتادید پس حواستون باشه.

اما برسیم به نکته اصلی که براش خوندن اینو شروع کردید؛ چطوری کمتر دانشگاه بریم؟

خب ببینید دوستان من، فرزندانم و پیروانم ?، اگر شما طبق چارت پیش برید مشکلی از این بابت پیدا نمی‌کنید ولی اگه گاهی میخواید زیرآبی برید یا اینکه مثلا واحدی که تو چارت هست ارائه نمیشه و شما می‌خواید از ترم‌های دیگه درس بردارید (فقط دروسی رو میتونید بردارید که پیش نیاز نداشته باشن یا اگرم دارن شما اونا رو پاس کرده باشید) باید توجه کنید که اون درس کدش با کد درس‌های ترمی که میخواید براش انتخاب واحد کنید منطبق باشه.

خب یکم سخت شد، ببینید از اساس هر کلاس یه کد رو داره مثلا ۱۰۰،‌۱۰۳ یا حالا هرچی. شما باید توجه کنید که درسی که می‌خواید بردارید کدهای یکسان داشته باشه.

با این کار شما وقتی کدهای یکسان رو پشت هم برمیدارید چون از طرف آموزش این واحدها تعیین شدن پس عموما پشت هم قرار می‌گیرن شما نیازی ندارید که ساعت‌ها رو باهم تنظیم کنین.

اما گاهی پیش میاد که دروس با توجه برنامه‌ای که استادا ارائه دادن پشت هم ارائه نمیشن و تو روزهای مختلف پخش میشن.

اینجاس که دیگه باید بگم فرزندانم از من کاری بر نمیاد و شما مجبورید دو تا کار رو انجام بدید.

اول اینکه قید روزهای خودتون رو بزنید و دانشگاه برید که خب مزیت‌ش میتونه این باشه که با استادهای مورد علاقه و خوب واحد برمیدارید.

و یا اینکه قید استادای خوب رو بزنید و به برنامه خودتون بچسبید و تو همون روزهایی که وقتتون خالیه دانشگاه برید. البته مزیت این روش اینه که برنامه‌تون بهم نمیخوره و بدیش هم اینه که استادای خوب گیرتون نمیاد و خدای نکرده باید واقعا درس بخونید.

نکته دیگه برای کمتر دیدن دانشگاه اینه که درس ها رو پشت هم بردارید و رسما خودتون رو خفه کنید؛

یکی از راه‌هایی که بین عموم دانشجویان منفوره اینه که شما زودتر از نیروهای خدماتی بیاید دانشگاه و غروب کلید دانشگاه رو از حراست بگیرید و رفتنی در رو ببندید.

من با این روش انتخاب واحد کردم و از ۷:۳۰ صبح تا ۶ بعد از ظهر کلاس داشتم. این کار رو بکنید باخت دادید اساسی ولی خب فقط دو روز در هفته میرید دانشگاه. دیگه تصمیم با خودتون ولی اگه از اونایی هستید که برای خوابیدن و استراحت کتاب می‌خونید پیشنهاد میکنم این روش رو اصلا امتحان نکنید :))))

و اما حرف آخر...

دانشگاه رفتن از اساس یکی از بزرگترین اشتباهات شیرین هر فردیه. به غیر از اونا که پزشکی و دندون پزشکی میرن بقیه ول معطلیم... خلاص... ولی باز با این حال که ما همیشه حس می‌کنیم با دانشگاه رفتن چهار سال از عمرمون رو هدر دادیم ولی اصلا اینطور نیست. توی این چهارسال چیزهای زیادی رو می‌بینیم که در ادامه‌ی زندگی خیلی به کارمون میاد. پس سعی کنید هیچوقت به این فکر نکنید که دانشگاه رفتن اشتباه بوده. شاید رشته‌ای که انتخاب کردید اشتباه بوده باشه یا مثلا دانشگاهی رو برید که چون فاصله‌ش باهاتون زیاده براتون مشکل‌ساز شده باشه ولی خود فعل دانشگاه رفتن اصلا اشتباه نیست.

همونطوری که بزرگان دانشگاه می‌گویند: دانشگاه بعد از سربازی جایی است که پسران را مرد میدان سخت زندگی می‌کند چون شما یاد می‌گیرید که سحر خیز شوید و به کلاس ۷:۳۰ صبح برسید و یا اینکه سر و کله زدن با نفهم جماعت را یاد بگیرید. مدیونید فکر کنید که منظورم از نفهم جماعت مدیرگروه و کارشناس گروه رشته‌تونه :))))) البته به مدیرگروه‌ها و کارشناس رشته‌ها بر نخوره ولی بجای اینکه قبل از سلام بگید «کاری از دست من برنمیاد» بهتره یکم به دانشجوها هم توجه کنید.

و در نهایت اینکه اگه کار ترجمه دارید ما در خدمتیم و می‌تونید همین زیر سوالاتتون رو بپرسید و ما هم به شما در سریعترین حالت ممکن پاسخ خواهیم داد. سوالات دانشگاهی هم داشتید در خدمتیم :)))