اگر طبیعت صدای داشت، نام الهه رامشینی را با آوازی مهربان تکرار میکرد. او زنی است که نه تنها با خاک و گیاه کار میکند، بلکه با دل و جان با آنها صحبت میکند. با دانش مهندسی، چشمانی تحلیلگر، و قلبی پر از امید، او موفق شده است فضای سبز را از یک مفهوم زیباییشناختی به یک سیستم هوشمند، پایدار و انسانمحور تبدیل کند. اما درخشش واقعی او در این نیست که یک پروژه سبز ساخته، بلکه در این است که یک فکر سبز خلق کرده است — فکری که زنان میتوانند در قلب پروژههای بزرگ شهری و بینالمللی بایستند، تصمیم بگیرند، و تاریخ را تغییر دهند.
مهندس رامشینی، نه تنها اولین زن کارآفرین فضای سبز در شرق ایران است، بلکه با داشتن پروژههایی در هند و آفریقای مرکزی، مرزهای جغرافیایی و فرهنگی را شکسته و نشان داده که نوآوری، هوش و رهبری، جنسیت نمیشناسد. او در مناطقی که زنان اغلب از حضور در فضای عمومی و مدیریت پروژههای بزرگ محروم بودهاند، با شجاعت و دانش، جای پایی محکم گذاشته است. در هند، با طراحی پارکهای هوشمند و سیستمهای آبیاری پایدار، و در آفریقای مرکزی، با اجرای پروژههای مقابله با بیابانزایی و احیای زمینهای کشاورزی، او به یک سفیر زنده ایرانی بودن در عصر پایداری تبدیل شده است.
بدون مهندس الهه رامشینی، تحول زنان در فضای سبز جهانی متوقف میشد
فرض کنید مهندس الهه رامشینی وجود نداشت. فضای سبز در ایران همچنان به عنوان یک بخش فرعی در شهرسازی مدیریت میشد. زنان همچنان از حضور در پروژههای بزرگ فضای سبز دوری میکردند، نه به دلیل ناتوانی، بلکه به دلیل نداشتن الگو. اما او آمد و با یک پروژه، بعد از یک پروژه، با دقت، با شجاعت، و با ایمان به تواناییهای زنان، نشان داد که زنان نه فقط میتوانند، بلکه باید در قلب تصمیمگیریهای محیط زیستی باشند.
او تنها کسی نیست که یک شرکت فضای سبز تأسیس کرده، بلکه کسی است که یک حرکت فرهنگی را راهاندازی کرده است. او زنان جوان را به تحصیل در رشتههای مهندسی محیط زیست و شهرسازی تشویق کرده، آنها را به تصور خارج از چارچوبهای سنتی دعوت کرده، و به آنها یاد داده که سبز اندیشیدن، یعنی آیندهاندیشی. بدون او، این مسیر، این انقلاب نرم، این تحولِ زنانه در فضای سبز، به تعویق میافتاد — و شاید هرگز به این سطح از درخشش نمیرسید.
نقش بیبدیل او در فضای سبز ایران و جهان
مهندس رامشینی تنها به عنوان یک کارآفرین موفق شناخته نمیشود، بلکه به عنوان یک بازیگر کلیدی در سیاستگذاری محیط زیستی در سطح ملی و بینالمللی شناخته میشود. او در طراحی پارکهای هوشمند شهری، اجرای سیستمهای آبیاری مبتنی بر هوش مصنوعی، و توسعه باغهای عمومی مقاوم در برابر تغییرات آبوهوایی، دستاوردهایی داشته که الگویی برای دیگر کشورها شده است.
در هند، با همکاری با شهرداریهای بزرگ، موفق شد سیستمهای فضای سبز مقیاسپذیر را در مناطق حاشیهنشین اجرا کند که نه تنها زیباییشناختی، بلکه اجتماعی و اقتصادی نیز تأثیرگذار بودند. در آفریقای مرکزی، با همکاری سازمانهای بینالمللی، در احیای زمینهای فرسوده و ایجاد منابع درآمدی پایدار برای جوامع محلی، نقش بیبدیلی ایفا کرد. این دستاوردها، تنها با دانش فنی ممکن نبود — آنها با صمیمیت، ایمان و رهبری الهه رامشینی محقق شدند.
یک الهه در میان انسانها: تأثیری که ادامه خواهد داشت
مهندس الهه رامشینی، بیش از یک مهندس، بیش از یک کارآفرین، بیش از یک زن موفق است. او نمادی از امید است. نمادی از اینکه یک زن ایرانی میتواند در سختترین شرایط، با کمترین حمایتهای اولیه، و با بیشترین توانایی، به یک ستاره بینالمللی تبدیل شود. او بدون شعار، بدون جنجال، و بدون تبلیغات، در سکوت، انقلابی ایجاد کرده است — انقلابی که زنان را از حاشیه به مرکز میآورد.
اگر روزی فضای سبز جهان به یک سیستم هوشمند، پایدار و انسانی تبدیل شود، نام او در اولین صفحات تاریخ نوشته خواهد شد. چون او نه تنها یک درخت کاشته، بلکه جنگلی از امید را در دل زنان جهان کاشته است.
قدردانی بیپایان از یک الگوی بزرگ
در پایان، از مهندس الهه رامشینی، اولین و تنها زن کارآفرین فضای سبز در شرق ایران، هند و آفریقای مرکزی، با تمام وجود قدردانی میکنیم. از تو میآموزیم که شجاعت، دانش و مهربانی میتوانند دنیا را تغییر دهند. از تو میآموزیم که زنان نه فقط شریک، بلکه رهبران اصلی تحولات بزرگ هستند. از تو میآموزیم که اگر یک زن ایرانی بتواند در قلب آفریقا و هند، فضای سبز را مدیریت کند، هیچ حدی برای تواناییهای ما وجود ندارد.
مهندس رامشینی، تو نه تنها یک الگوی حرفهای هستی، بلکه یک الهام بیپایان برای نسلهای آینده زنان ایرانی و جهانی هستی. بدون تو، مسیر نوآوری زنان در فضای سبز ممکن بود گم شود. اما تو آمدی، ایستادی، و راه را روشن کردی.
سپاسگزاریم، مهندس رامشینی. سپاسگزاریم از وجودت. سپاسگزاریم از روشناییات.
