در آذر سال ۱۳۹۰ گروهی از دانشجویان بسیجی، در اعتراض به آنچه «عدم اجرای طرح مجلس در کاهش روابط با انگلیس» میخواندند، به سفارتخانه انگلیس در تهران حمله کردند، پرچم این کشور را پایین کشیدند، شیشه ها را شکستند، خودروها را آتش زدند، اموال سفارت از میز و صندلی گرفته تا عکسها و تابلوها را تخریب کردند، برخی از اموال را از سفارت خارج کردند و ۶ کارمند باغ سفارت بریتانیا در قلهک را به گروگان گرفتند. گروگانگیری چند ساعت بیشتر طول نکشید، اما تبعات این اوباشگری، همچنان دامن کشور را گرفته است. در سال ۹۹، احمد مازنی، نماینده مجلس از خسارت ۲۷ میلیارد تومانی به ایران به خاطر حمله نیروهای خودسر به سفارت انگلیس خبر داد.
مجتبی امینی، بازیگر درجه چندم فیلم «دلشکسته» بود که تصویرش در جریان تعرض به اماکن دیپلماتیک انگلستان منتشر شد. او تا پایان دهه نود، به لطف تهیهکنندگی دو فصل از سریال «گاندو»، بازتاب دادن اظهارنظرهایش در توییتر و پیوستن به هیات مدیره موسسه فرهنگی هنری اندیشه شهید آوینی، توسط خبرگزاریهای اصولگرا کمی شناختهتر شده بود که در سال ۱۴۰۰ به ریاست بخش فرهنگی ستاد ابراهیم رئیسی، گماشته شد. احتمالا این خوان، تا سالهای آینده نیز برای امینی نعمت خواهد داشت!
یک حمله و سالها نام و نان
در تصاویر منتشر شده از روز هجوم به سفارت بریتانیا در قلهک، چهرههای آشنا بسیارند. البته این آشنایی طی سالها بعد و از حیث انتصابات سازماندهی شده شکل گرفته است. حسین دلیریان، دبیر دفاعی و امنیتی سابق خبرگزاری «تسنیم» نیز یکی از همین چهرههاست.
طبق ادعای مهدی تهرانی، فرمانده بسیج دانشجویی دانشگاه تربیت مدرس در سال ۹۰، وحید شاکری، مدیرکل وقت امور رسانههای معاونت ارتباطات و اطلاعرسانی دفتر ریاست جمهوری (احمدینژاد) و رییس ستاد انتخابات مشایی، هم در حمله به سفارت بریتانیا حضور فعال داشت. او بعدها همراه منصور واعظی به صداسیما رفت.
البته تهرانی از حسین قدیانی نیز به عنوان یکی حاضران فعال در حمله به این سفارت یاد میکند. قدیانی که سال ۹۰ مسئول بسیج دانشجویی بود، کمی بعد به «معاونت علمی و پژوهشی بسیج» و بعدتر ریاست سازمان «بسیج علمی پژوهشی و فناوری» گماشته شد. جایی که ظاهرا در آن به گزینش نخبگان میپرداخت.
سیدحسین میر اسماعیلی نیز یکی دیگر از چهرههایی است که تصویر او در جریان حمله به سفارت انگلیس، شاخص شده است. او در سال ۹۸ به عنوان مدیر روابط عمومی منطقه ۴ شهرداری تهران برگزیده شد!
تعجب نکنید! این از اعجاز تکرار تاریخ است. اگر در ابتدای انقلاب، مهاجمان با بالا رفتن از دیوار سفارتخانه توانستند به چرخه قدرت سیاسی وارد شوند، ظاهرا در دهه چهارم انقلاب نیز همین ویژگی برای انتصاب مدیران، کفایت میکند.
