گاهی در زندگی ما انسان ها با ناکامی ، از دست دادن و خداحافظی ها رو به رو می شویم
یک رویارویی سخت …
ناکام ماندن ما در بدست آوردن بعضی هدف ها اتفاقی دردناک و اجتناب ناپذیر است .
اتفاقی که فکر میکردیم می افتد اما نیوفتاده است،
کودکی که فکر میکردیم به دنیا می آید اما…
ناکام شدن استرس زا است ، این را همه حس میکنیم و میدانیم .
گاهی واکنش مابه ناکام شدن ها افراطی و کودکانه است
اما حقیقت این است که هرکسی در زندگی به نوعی ناکامی را تجربه می کند ؛
یکی با از دست دادن سرمایه اش
یکی با از دست دادن رابطه اش
یکی با نرسیدن به آدم مورد علاقه اش و …
زندگی پر از ناکامی های موقت است ، اما پر از فرصت هم هست که آن هم موقت است .
بهتر است زمان زیادی را در سوگواری برای ناکامی هایمان نگذاریم .
جایی باید پرونده های نیمه بسته را ببندی تا عذابش کم شود ، خداحافظی با آرزویی که انقضایش گذشته است ،
یک خداحافظی سخت اما پایان دهنده!
با هر خداحافظی به سلام های بعدی و شروع های دیگر نزدیک می شوید .
( گاهی ناکامی مانند همان یک تکه رنگ پاشیده شده روی بوم نقاش است ، که معنای نقاشی را تغییر می دهد )
