الان که شروع به نوشتن این متن کردم هنوز عنوانی براش انتخاب نکردم. میدونم که بدون عنوان متن اجازه انتشار نداره و نمیشه همینطوری از کنارش گذشت ولی خب بعضی وقتا شرایط پیچیده تر از اون چیزیه که فکرش رو میکردی... .
فیلمی که امشب دیدم 20th Century Women ...بزارین اینطوری براتون توصیف کنم : از دید من ( جنس مذکر ) نمایشی زنانه برای مردان بود.
در طول فیلم ما همراه با جیمی ( بازیگر مذکر ) با مسایلی که سه زن از سه نسل مختلف باهاش دست و پنجه نرم میکنند آشنا میشیم باهاشون همزاد پنداری میکنیم،بعضی وقتا سرزنششون میکنیم و شایدم دلمون براشون بسوزه. منظورم از نمایشی زنانه برای مردان همین بود،ما در طول فیلم"مردی"هستیم گاهی در نقش فرزند گاهی دوست و گاهی هم یک عاشق بیچاره اما شکل دهنده اصلی همه این سناریو ها زنانی هستند با پیشینه و گذشته ای نچندان خوش و خرم!!!
فیلم داستان نداره یعنی 99 درصد داستانش در چند دقیقه و از زبان خود شخصیت ها بیان میشه و تمرکز بیشتر روی روابط افراد و چگونگی شکل گرفتن برخی اعتقادات و مسیر زندگیشون در آینده است.
چیزی هایی که من دوست داشتم تو این 2 ساعت و باعث شد روند فیلم برام خسته کننده نباشه:
- بازی خوب بازیگران
- دیالوگ های تأثیرگذار
- لحظه های به فکر فروبرنده(!!!)
بودن.
تلاش برای تربیت درست فرزند خیلی برام جالب بود...صحبت ها درباره فمینیسم در جای جای فیلم قطعا منو وادار میکنه بیشتر دربارش مطالعه کنم. کلا فیلمی هست که خیلی جاها باعث میشه برگردی و به نگاه خودت و جامعه به زنان، بیشتر فکر کنی.
فکر کنم عنوان مناسب متنم رو هم پیدا کردم اما خب شما همین الانم میدونید که چیه :)
