لطفا از اینجا باز کنید

ما انسان‌ها خیلی زود به همه چیز عادت می‌کنیم، حتی به مشکلات روزمره! این فرایند به دلیل ساختار مغز ماست. توانایی مغز ما به عنوان یک انسان محدود است به همین خاطر مغز کارهای روزمره ما را به عنوان عادت رمزگذاری می‌کند تا ظرفیت لازم را برای یادگیری چیزهای جدید را ایجاد کند.

عادت همیشه بد نیست چون اگر وجود نداشت توجه زیاد ما به جزییات باعث می‌شد تا فرصت یادگیری چیزهای جدید را از دست بدهیم. اما روی بد عادت آنجاست که در دراز مدت باعث می‌شود که ما دنیا را آنطور که تصور می‌کنیم ببینیم نه آن‌گونه که واقعا هست و همین سبب می‌شود که توانایی دیدن مشکلات نامرئی را از دست بدهیم و این اصلا خوب نیست.

به وسایل اطراف خود نگاه کنید، سعی کنید به اولین روزی برگردید که از آن‌ها استفاده کردید و حس خود را در آن لحظه مرور کنید. البته لازم است بگویم که من در دسته‌بندی افرادی قرار می‌گیرم که به جزییات دقت می‌کنند به همین دلیل خیلی از جزییات هیچ‌وقت برای من عادی نمی‌شوند. البته همیشه سعی می‌کنم که به نحوی فراموششان کنم یا با جایگزین کردن محصولی مشابه امکان برخورد با آن‌ها را به حداقل برسانم.

یکی از این مواردی همیشه به نحوی با آن به مشکل برمی‌خورم بسته‌بندی مواد خوراکی است. روی اکثر مواد خوراکی نوشته شده از اینجا باز شود، ولی در اکثر موارد راه پیشنهادی برای بازکردن یا درست عمل نمی‌کند یا در جای درستی قرار نگرفته است. مثال معروفش هم دایره کوچک بالای ساندیس بود که به سختی پاره می‌شد و به همین خاطر همیشه آن را از ته باز می‌کردیم.

بسته‌بندی بیسکوییت هم به همین شکل است، نواری روی بسته بیسکوییت تعبیه شده که قرار است با پاره‌کردن آن بسته به راحتی باز شود ولی هیچ چیز به همین سادگی نیست، گاهی نوار در ابتدای راه قطع می‌شود و دیگر امکان استفاده از آن وجود ندارد گاهی محل قرار گیری آن جایی است که بعد از بازکردن مجبور می‌شوی تا بیشتر از نصف بیسکوییت‌ها را بخوری و خب من هیچ‌وقت به بیشتر از دو تکه بیسکوییت نیاز ندارم.

یا همین بسته‌بندی آشنای ماست، برچسب روی درب چنان محکم چسبیده که امکان جدا کردن آن تقریبا غیر ممکن به نظر می‌رسد و بعد از عملیات باز کردن انقدر تکه تکه می‌شود که دیگر امکان سرهم‌بندی و بستنش وجود ندارد

بسته‌بندی بعضی از چیپس و پفک‌ها هم به صورتی است که گاهی با باز کردنش کل بسته پاره شده و بخشی از آن به هوا پرتاب می‌شود. گاهی به این فکر می‌کنم که تولیدکنندگان در راستای ترویج مصرف گرایی اقدام می‌کند و مواد غذایی را طوری بسته بندی می‌کنند که امکان مصرف چندباره آن وجود نداشته باشد.

شیشه‌های دهانه تنگ بعضی از مواد غذایی هم واقعا اذیت کننده هستند، گاهی برای خروج کامل همه محتویات شیشه مجبور می‌شوی با زاویه‌های مختلف چندین بار قاشق را در شیشه بگردانی تا همه محتویات آن خالی شود.

یکی دیگر از مواردی که هیچ وقت با آن کنار نیامدم و هر بار موقع انجامش عصبانی می‌شوم پرکردن ظرف نمک و فلفل است، سوراخ‌های رویی همیشه باز هستند. برای پر کردن آن‌ها باید ظرف را برگرداند و پس از خارج کردن دریچه‌های کوچک ته ظرف آن را پر کرد، و در همین لحظه است که دانه‌های ریز نمک و فلفل از سوراخ‌های سر ظرف خارج می‌شوند. گاهی سوراخ‌ها را محکم با انگشت می‌پوشانم، چند بار روی سوراخ‌ها را با چسب پوشانده‌ام ولی باهر روشی در نهایت برخی از دانه‌های نمک و فلفل از ظرف خارج می‌شوند و بر زمین می‌ریزند.

مثال‌هایی از این دست کم‌نیستند و ممکن است که خیلی از شما بارها با آن برخورد کرده باشید. هر روز با این‌ها مواجه می شویم و سپس از کنارشان می‌گذریم و برحسب عادت فراموششان می‌کنیم، اما شاید لازم است که جزییات کوچک را با دقت بیشتری ببینیم و با پیدا کردن راه حل برای رفع مشکلات کوچک، زندگی خود را بهبود ببخشیم.