سالهاقبل جایی میخوندم که قبل از سال ۱۹۹۱ و فروپاشی شوروی ؛ خیلی فیلم و کتاب و مجله و کلا محتواها قادر به عبور از تیغ سانسور نمیشدن و اجازه تولید یا توزیع یا انتشار پیدا نمیکردن و احتمالا از بازارهای زیرزمینی سر در می آوردن و اونجا به فروش میرفتن و جامعه اون روز خیلی تشنه پیدا کردن خریدن و خوندن یا تماشای اون محتواها بوده و کف جامعه در محافل خصوصی با حضور آدمهای قابل اعتماد همیشه بحثها در موردشون داغ و پرحرارت بوده
اما با کمال تعجب و شگفتی بعد از فروپاشی شوروی و بلوک شرق که عملا باعث ملغی شدن سانسور و ... بوده اقبال عمومی به سمت محتواهای سانسور شده خیلی کم میشه و مردم اصلا بطور جدی دنبال اون محتواها نبودن و در جمع بندی کارشناسان علوم اجتماعی و رسانه به این نتیجه میرسند که جامعه پس از اون تحولات بزرگ و پر دامنه وقت سر خاروندن نداره و دیگه علاقه ای به اون مسائل سانسور شده نداره ....اگر این مطلب درست باشه که من خودم هیچ نظری در مورد درستی یا غلطیش ندارم ...
ایران عزیز ما هم بالاخره به سمت یا سیاست درهای باز با همه ملزومات داره حرکت میکنه یا شرایط همینجوری بدون هیچ افق خاصی دنبال میشه یا تنش بیشتر میشه . . . در صورت بروز حالت اول یا سوم به نظرتون در ادامه مردم در گذشته ها سیر میکنن یا مثل اروپای شرقی فرضی به دوره جدیدی پرتاب میشن و دیگه چندان به گذشته ها نمیپردازن یا تازه مقدمه حساب کشی میشه و علاقمندان اون کتابها و محتواها با ولع زیادی اون محتواها را به نظاره میشینند . . .
نظر شما چیه؟؟
فراموشی و بروز اولویتهای جدید
شخم زدن قدیم و حساب کشی و ....
