اتفاقات اخیر در مسیری که بخصوص طی ۷ سال اخیر طی شد قرار داره ...
آغاز سفر از اردیبهشت ۹۷ شروع شد ترامپ از برجام اومد بیرون قیمت ارز از حدود ۴۲۰۰ شروع شد و در مهرماه همون سال تا ۱۹۵۰۰ هم رسید البته بعدش افت کرد و مدتها حدود ۱۴۰۰۰ تومان بود ...خصلت ویژه کشور ما که ثبات نرخ ارز که معمولا در بازه های زمانی حدود ۱۰ ساله حفظ میشد دیگه حتی یک روز هم حفظ نمیشد و هر روز شاهد بالا رفتن نرخ ارز بودیم در واقع ثابت نگهداشتن قیمت ارز که از دهه ۳۰ شروع شده بود و از اهدافش این بود که ایران ساخته بشه دیگه بالاخره کنار گذاشته شد این سیاست حدود ۶۰ سال کم و بیش ادامه داشت و در طول این دوران هیچ شغلی به اندازه پیمانکاری یا مقاطع کاری سودآور نبود ...چقدر پیمانکاران با ولع زیاد نمایندگان مجلس در هر شهر را تشویق میکردند که به بهانه اشتغالزایی و ...فلان پروژه را در منطقه اجرا کنند هم برای وجهه نماینده مجلس خوب بود و نشانه ای از کار و تلاش و احیانا تضمینی برای رای آوردنش بود و هم برای پیمانکار نون خوبی داشت اما با جهش نرخ ارز عملا دیگه سازندگی کشور خیلی محدود شده و اصلا اون سودآوری رو ندارند...
ناچار شدن دولت در حذف ترجیحی و بلواهایی که بدنبال داشت نشان داد که ما تامین کننده غذای کشورهای همسایه بودیم در واقع نرخ ارز آزاد و ارز ترجیحی و سوخت ارزان و عدم اجرای درست و حسابی قوانین پولشویی و بخصوص fatf باعث شده که به صرفه و صلاح باشه مواد غذایی سوبسیددار از اقصی نقاط کشور به مرزها برسه و از کشور خارج بشه و بدین ترتیب حدود ۸ میلیارد دلار ارز از محل صادرات محصولات زراعی باغی و دامی بدست بیاد ...
این مطلب نشاندهنده اینم هست که باتوجه به کمبود گاز یا برق در زمستان و تابستان محصولات کارخانه ای و صنعتی ما دیگه هم کمتر تولید میشه و هم کمتر صادر میشه و شاید اون بازارها بیشتر بدست رقبای ما افتاده باشه....
جالب جایی شنیدم محصولات دامی و باغی و زراعی در فرانسه هم ۳۰٪ ارزانتر از سایر مناطق اروپا تولید میشه اما بواسطه اجرای قوانینی از جمله fatf و... اونجا صادرات متعادل هست و فشار خیلی خیلی کمتری به شهروند فرانسوی در مقایسه با شهروند ایرانی میاد ...
مسائل اخیر منتهی میشه به اینکه اگر شخصی در شهرهای بزرگ بخصوص تهران بازنشسته و مستاجر باشه و مشغول به کار و شغلی نباشه بهتر به شهر یا روستای زادگاهش که در اون خونه ای داره برگرده در واقع همه مردم ایران ماهی حدودا یک میلیون و سیصد هزار تومان از دولت در قالب یک میلیون تومان کالابرگ غیرنقدی و سیصد هزارتومان نقدی دریافت میکنند اگر بازنشسته باشند تقریبا یک مبلغ ثابتی فارغ از محل سکونت دریافت میکنند اگر مستاجر و بیکار باشند خوب هزینه های زندگی در شهرها و روستاها احتمالا کمتر هست ...
این شرایط باعث تحولات خیلی گسترده ای در کشورمون میشه در واقع راه و روش اداره مملکت مثل دون کیشوت و سانچو از دیوار سفت واقعیتها شکست خوردند در واقع نحوه اداره کشور از علم شکست خورد علوم مختلف مظلومانه از حجم سنگین یارانه های پنهان در اقتصاد ناکام می ماندند اما حالا که اون یارانه ها مدام در حال آب رفتن هستند پس روز به روز علم و سیستم داره حاکم میشه و دیگه میریم به سمتی که همه چیز قابل مقایسه باشه و بشه همه کشورها را در یک ظرف مشترک ریخت و در خصوص فلان مطلب باهم راحت تر مقایسه شون کرد ...اینجا دقیقا همون نقطه ای هست که دیگه انقلاب جدید در ایران و یا اصلاح امور در همین چارچوب نظام موجود رو یکسان میکنه و در واقع تفاوتشون رو در هزینه ها و خسارات و تلفات فقط نشان می دهد...
در واقع فقط یک راه مقابل ایران باقیمانده و این راه را یا خود جمهوری اسلامی طی میکنه یا حتی اگر انقلاب هم بشه در نهایت همون یک مسیر جلوی روی ایران موجود هست ...ما یک کشور واردکننده بودیم و از محل صادرات نفت واردات کشور تامین مالی میشد برای همین فشار کمتری روی نرخ ارز بود و اداره کشور با واردات خوب خیلی راحت تر بود بعد ما دیگه نفتمون تحریم شد تامین مالی واردات اساسی به مشکل خورد چون اصلا ارز خیلی کمتری بدستمون میرسید تا بتونیم واردات انجام بدیم با تنگ تر شدن دامنه واردات ما به سمت تولید حرکت کردیم و برای اینکه ارزی که خیلی کمتر داریم از کشور خارج نشه به سمت تولید حرکت کردیم و این مطلب باعث جهشهای قیمت ارز و بالطبع بالا رفتن تورم در کشور شد چون هر چند درصد که ارز گران میشد معادل آن در یک بازه زمانی با فاصله کالاها گران میشد تا جبران عقب ماندگی از افزایش نرخ ارز را بکند و البته از یک نقطه ای این دو تا یعنی افزایش قیمت ارز و تورم دوشادوش هم حرکت کردند که در اصطلاح گفتن اقتصاد دلاریزه شده ...
بعد جهش تولید داخل باعث ناترازی در برق و گاز شد البته در واقع در برق شد قطعی برق در تابستان و قطعی گاز در زمستان تولید ایران را با چالش جدی مواجه کرد اینجا دیگه همه چیز مستعد صادرات غذا شد در واقع ما از صنعت هم به بن بست خوردیم و حالا در فاز غذا هستیم که البته اون هم خودش صنعت هست ...
حالا که داریم صنعت زدایی میکنیم چون برق و گاز نداریم و از اون طرف ارز ترجیحی نمیتونیم بدیم پس راه پیش روی ما برای بدست آوردن ارز برای تامین نیازها و کاهش فشار از روی مواد غذایی هست که راهش خوب برگشتن به بازار نفت هست ما اونجا مزیت داریم و ظرفیت داریم و صنعتش رو داریم و تقریبا با هزینه کم میتونیم خیلی ارزآوری کنیم به قول مجید شاکری ما با آمریکا توافق کنیم رو هر عددی به بازار نفت برگردیم با توجه به اینکه ۵۰ سال نفت داریم برد کردیم تنها راه پیش روی ایران در واقع به نظر میرسه معامله نفت با انرژی هسته ای باشه حالا چه در قالب جمهوری اسلامی چه انقلاب بشه و نظام جدیدی پابگیره که عملا شاید انرژی هسته ای بلاموضوع باشه به نظر این راه پیش روی ما باشه البته در همه ابعاد جمهوری اسلامی اون فاصله بین خودش و مثلا یک نظام برآمده از یک انقلاب رو مصرف کرده و ما در آستانه ای قرار داریم که اصلاحات از درون و انقلاب تقریبا یکی شده ....
