نو نشدن مسئله اصلی ماست
۷ چنگال در تصویر می بینید فاصله زمانی تولید قریب به ۱۰۰ سال با هم دارند چنگال وسطی عتیقه نیست اما آنتیک هست و مربوط به قرن ۱۹ لهستان هست که از حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ سال قدمت داره بقیه چنگالها مربوط به اواخر دهه ۴۰ دهه۵۰ و دهه ۶۰ هست شاید تولیدی از دهه های بعد هم توشون وجود داشته باشه
از لحاظ ساختار همگی یکسان هستند انگار مهندسین طرحی با گچ روی تخته سیاه کشیده و طراحان هر کدام از روی طرح تخته سیاه چنگالی خلق کردن که خوب همه شبیه هم هستن ...
الان جام جهانی ۲۰۲۶ در جریان هست و شروع جام جهانی ۱۹۳۰ اروگوئه بوده است طی این ۹۶ سال تعداد بازیکنان زمین و اندازه زمین و قوانین کلی ثابت بودند اما مثل همین چنگالها در واقع جامهای جهانی هم علیرغم طرح اولیه مشابه به شور و حرارت همیشه رو به فزونی منتهی شدن همیشه اسپانسرها مردم سیاستمداران و ورزشکاران بعد از تعیین تکلیف جام از فرداش شروع به برنامه ریزی دوره بعد کردن ... اگر جام جهانی نبود اینجا تصور خاصی از آرژانتین و برزیل و اروگوئه و... هم نبود ما با فوتبال با دنیا تبادل داریم معرفی میشیم جام جهانی فروش نقشه ها و این کره زمین ها را بالا میبرن من خودم بعد جام ۹۰ زور شدم بابام کره زمین بخر برام ببینم این اسمها کجاست 😬
این خلق یک سنت خیلی هنر هست نسلها پشت سر هم با هم رفتن ورزشگاه یا از تلویزیون تماشاکردن در مشرق زمین از جمله ایران اکثر سنتهای ما تاریخی و قدیمی هستند و ایام محرم و عید نوروز و شب چله وجدان شدن و هر چقدر هم سبک و ارزون یا سنگین و گرون حتی اگر یکسال یا چند سال هم برگزار نشن مثل دوران کرونا باز هم وجدان شدن و بالاخره شوق و ذوق برگزاری در اولین فرصت هست ...
و عجیب این غربیها در خلق سنت توانا هستند قریب به ۱۰۰ سال جام جهانی برگزار میکنند و همیشه هم توش نوآوری دارند و به تیمها هم سرمایه نمادینی میدن که حتی بعد از مرگ اسطوره ها هنوز زنده هستند مارادونا به نظرم ۶ سال مرده اما هنوز انگار زنده هست و شاهد و ناظر و یک نوجون ۱۵ ساله هم قطعا مارادونا را میشناسه اگر ساکن یک کشور در قریب ترین جای آفریقا هم باشه ... این یک سنت نو شونده هست هم سنت هم دائما نو شونده هست اما چنان ویترینی خلق میکنه که بازیکنان و داوران و مربیانش لااقل تو کشور خودشون فراموش نمیشن و حداقل تا مدتها نسل جوان فوتبال دوستشون میشناسنشون
به نظرم نو شوندگی توان نوشوندگی اون چیزی که ما تو ایران بهش خیلی میشه فکر کنیم ...
مسائل و مشکلات ما دائما تکرار شونده هستند مشکلات میاند قدیمی و کهنه میشن اما نمیرن هستن فقط شاید گاهی در رفت و آمد باشند ...
ما واقعا در خیلی سنت های قشنگ و ریشه دارمون نیاز به نوشوندگی داریم مثلا در مراسمهای ترحیم آیا حتما نوحه و ذکر مصیبت ضرورت داره آیا ختم فرد کم سن و سال با یک فرد سن بالا ممکن ۹۰٪ شباهت داشته باشه ...
عقدها و عروسیها خیلی جای نو شوندگی و اقتصادی شدن دارند ...
واقعا نیاز هست تو این اوضاع اقتصادی اینقدر داروخانه شیک داشته باشیم نمیشه یه هایپر دارو بزرگ زد و زیرنظر دکتر داروساز دارو به قیمت عمده ای طبق نسخه یا بدون نسخه فروخت ... حالا چندین داروخانه بسته بشه و انگیزه افراد برای داروساز شدن پایین بیاد نظام پزشکی و معاونت درمان از محل مجوز تاسیس پول گیرشون نیاد ...
اگر کشورهایی تونستن سنت جدید بیارن و مرتبا هم نوشونده باشه ما هم که یک تمدن کهن هستیم میتونیم سنت های کهن رو نوشونده کنیم ....
