🌈صبحِ ابرنگیِ من

امروز تصمیم گرفتم غم را زمین بگذارم،

کنارِ پالتِ آبرنگم، جایی بین رنگ زرد و صورتی.

تصمیم گرفتم دلم را به دستِ کودک درونم بسپارم

و فقط نقاشی کنم...

هر لکه‌ی رنگی روی این صفحه،

یادآورِ روزهایی‌ست که شادی را فراموش کرده بودم،

اما حالا دوباره پیدایش کرده‌ام —

در لبخندهای ساده، در موسیقی، در نورِ ملایم صبح.

زندگی همیشه منتظر نیست تا حالمان خوب شود،

اما ما می‌توانیم با چند رنگ کوچک، حالِ دنیا را عوض کنیم.

پس اگر دلت گرفته، اگر فکرهایت شلوغ شده،

برو و رنگ‌هایت را پیدا کن...

نقاشی کن، آواز بخوان، بخند —

و یادت نرود، همیشه می‌شود از نو شروع کرد..🌱