از محبت خارها گل می شود

دکتر فردریک نوچامسکی(دنبالش نگردید-گشتم نبود) در کتاب "لایه های نقابین درون ما " میگه:

"ما انسان ها از نقطه نظر شخصیتی از همان ابتدای تولد با گذشت هر روز از زندگی مان، بر اساس ارتباطاتی که با دنیای بیرون داریم شروع به ساختن لایه های مختلف که همانند نقاب هستند بر روی شخصیت مان می کنیم.

به این دلیل از عنوان لایه استفاده میکنم که لایه ها امکان آن را دارند که بر روی هم سوار شده و در نهایت شخصیت نهایی ما را بروز بدهند.

در مسیر زندگی ارتباط با چیز های گوناگون(این چیز ها - Things- میتوانند هرآنچه که در دنیای اطرافمان هستند باشند) با استفاده از حواس 5 گانه، باعث ساخته شدن لایه های گوناگون می شوند.

اولین چیزی که کودک با آن در ارتباط است حس لامسه و حس شنوایی است که کودک در دوران جنینی نیز با آن با مادر خود ارتباط برقرار می کرده است.

.

.

.

و روزی از راه می رسد که فرد کم کم لایه های درونش شکل گرفته است

این لایه ها قابلیت آن را دارند که به آرامی نرم شده و مجددا شکل جدید بگیرند. اما برای نرم شدن نیاز به یک ماده ی نرم کننده دارند که چیزی نیست جز محبت

آنجا که شاعر می گوید:

از محبت خار ها گل میشود

وز محبت سرکه ها مل می شود

پس تا میتوانید محبت کنید. مخصاصاً به آنان که لایه های شکننده دارند و چشمه های محبتشان خشکیده. چه آنکه محبت بیشتر باعث جاری شن بیش از پیش چشمه های محبت تان می شود"