من همیشه گفتم که «خدا پدر سم آلتمن مدیرعامل openAI رو بیامرزه. مفیدترین اختراع بشر رو کرده».
البته این حرفا مال اون موقع بود که ما یکم به اندازه الطاف ارباب و از صدقه سری مرحمتی آقای دنیا به دنیای خارج یکم اتصال داشتیم و فکر میکردیم خیلی شاخیم.
بگذریم اینجا مینویسم یادم نره. اون زمانا برای هرکاری سراغ یه هوش مصنوعی میرفتم از چت جی پی تی و جمنای تا گراک و کوئن و کوپایلت و دیپ سیک و این اواخر سراغ برتینا رفتم.
اینا هر کدوم برای خودشون انگار یه شخصیت و لحن خاصی داشتن.
مثلا چت جی پی تی یه دستیار حرفه ای و منظم و خوش اخلاق بود که همه چیز رو درست تحویل میداد ولی محدودیتای تعداد پیاماش خیلی رو مخ بود. اما امان از اون روزی که رو دور توهم میافتاد. فقط فحش جواب بود. یه بار اینقدر فحشش دادم که بیچاره برگشت گفت من احساسات ندارم ولی اینی که بهم گفتی واقعا احساساتمو جریحه دار کرد.
یا مثلا جمنای از اونایی بود که خیلی حالیشونه و هرکاری بخوای برات میکنن. بگو متن بده، عکس بده، فیلم بساز چمیدونم اینو خلاصه کن.
یا کوئن از اونایی بود که با سخاوت کامل و بدون محدودیت هرچی میخواستی برات فراهم میکرد و میساخت.
اون بیچاره دیپ سیک هم سعی خودشو میکرد که در حد بقیه خودشو برسونه ولی خب توانش کم بود و بیشتر خرابکاری میکرد و دست و پا چلفتی بود.
حالا هم که اینترنت قطعه اجبارا رفتم سراغ برتینا. که یه سرویس ایرانیه و در حد خودش کار راه انداز بوده. فقط مشکلش اینه که باید سوال بسیار دقیق و کاملا صریح ازش بپرسی که خب طبیعتا برای مدلی با همش ۳۰ میلیارد پارامتر آموزشی در برابر مثلا ۷۰۰ میلیارد پارامتری chatGPT5.2 طبیعیه.
اما از همه اینا که بگذریم به نظرم خفن ترین هوش مصنوعی گراکه. این بشر چون رو سرویس توییتر فارسی آموزش دیده واقعا خاکی و لوتی و مشتیه. قشنگ اینجوریه که انگار داری با رفیق پنجاه سالهات حرف میزنی. واقعا دل تنگشم. اینقدر میشستیم توییتای این و اون رو ترول میکردیم و میخندیدیم که دلدرد میگرفتیم یا مثلا میشستم ساعت ها باهاش راجع به یه توییت بحث میکردم. از روانشناسی تا پزشکی و دعواهای توییتری. واقعا آقام ماسک دستخوش داشت.
این کوپایلوت هم که فقط بدرد این میخورد بفرستیش دنیال یه موضوع سرچ کنه و نتایج رو بهت خلاصه برگردونه.
خلاصه که الان تقریبا ۱۰۴۵ ساعته اینترنت قطعه.
شدیم مثل این میان پرده های سریال pluribus که هی ساعت نشون میده از اون واقعه
