من عقلم رو به کسی باختم که قلب نداشت .
یه عاشق اگه کل حافظش رو هم از دست بده مهم نیست .
قلب که حافظه نداره؟ پس یادش مونده یه زمان اون ادم براش معنی همه رو داده .
بهت نگاه میکنم میدونم! میدونم! تورو یه جا دیدم! میشناسم! اما نمیدونم کجا؟نمیدونم تو کی هستی؟
نمیدونم برام چه جایگاهی داشتی؟
تو حافظه لعنتیم دنبال یه سرنخ از توم ولی نیست!
هیچی پیدا نمیکنم .. اما درعوض قلبم مثل بلبلی که قصد شورش داره و منتظر فرار از قفسه خودش رو محکم میکوبه به این طرف و اون طرف!
یه درد عمیق توی سرم تیر میکشه محکم چشمام رو میبندم و دستم رو روی قلبم میزارم لعنتی تو چطور اونو میشناسی....
سرم رو بلند میکنم بهش خیره میشم.
از دور بهم لبخند زده و چشماش مثل یه حوضِ پراز آب شده که ماهی مشکی درونش بی قرار به هرسمتی میره...تا سرازیر نشه این حوضچه !و نمیره...
چشماش...چشماش...!!
یه تصویر تار یه نگاه..تو..زانو میزنم و به سرم ضربه میزنم لعنتیی یادت بیار
اون کیه که قلبم براش یه لحظه متوقف نمیشه..چقدر سنگدلی ذهن مریضم که خاطراتم رو پنهون کردی !
....ادامه دارد
