روانشناسی پرچمی!

اگر به خدمت سربازی رفته باشید حتماً با عبارات«صبحگاه مشترک» و «میله پرچم»،آشنایی کامل دارید.به سربازهایی که مامور می شوند در میدان صبحگاه،پرچم را همزمان با نواخته شدن سرود ملّی،بالا ببرند دقت کرده اید.آنها هر کدامشان بسته به روحیه،رفتار و شخصیتی که دارند پرچم را به روشی بالا می برند.شاید بتوان شخصیت هر کدام از آنها و نحوه بالا بردن پرچم از سوی آنها را به پنج دسته زیر تقسیم کرد:

دسته اول:شخصیت تنبلی که در میانه های عمر زبر و زرنگ می شود!:پرچم را ابتدا با سرعت بسیار پایین و کشان کشان و خزان خزان بالا می برد و بعد ناگهان متوجه می شود که سرود ملّی دارد تمام می شود و او هنوز به نیمه های میله پرچم نیز نرسیده است لذا از آنجا به بعد را به حالت سریع و پرشی (پران پران)،پرچم را بالا می برد.

دسته دوم:شخصیت عجول و کم طاقتی که خیلی باید شانس بیاورد تا در مسیر زندگی ترمز نبرد!:بدون توجه به سرود ملّی،با سرعت هر چه تمام پرچم را بالا می برد و به نوک میله پرچم می چسباند.

دسته سوم:شخصیت بی خیال،لاابالی،نامنظم و باری به هر جهت!:بدون توجه به سرود ملّی،پرچم را آرام آرام و خرامان خرامان بالا می برد،به طوری که تا چند ثانیه بعد از اتمام سرود ملّی،او هنوز در حال بالا بردن پرچم است.

دسته چهارم:شخصیت سر به هوا،تکامل نیافته،ناقص و غیرقابل اطمینان!:با حواس کاملاً پرت و بدون توجه به سرود ملّی،پرچم را به صورت ناموزون و نامتوازن بالا می برد و زمانی که سرود ملّی تمام می شود،پرچم را بدون توجه به اینکه تا کجای میله بالا برده است،در نیمه راه رها می کند.تا فرمانده میدان به او دستور ندهد که:«سرباز!پرچم را تا نوک میله پرچم بالا ببر!»،او این کار را نمی کند.

دسته پنجم:شخصیت های منظم،دقیق و مسئولیت پذیر!:پرچم را به صورت هماهنگ و متوازن با سرود ملّی،گام به گام و یکنواخت بالا می برد.زمانی که سرود ملّی به پایان می رسد مصادف است با زمانی که او پرچم را به نوک میله پرچم رسانده است.او برای پرچم و سرود ملّی کشورش احترام قائل است.



و چند نکته:

  • هر وقت دیدم که پرچم کشورمان بر اثر باد یا هر چیز دیگر از میله ای جدا شده و نقش بر کف خیابان یا میدانی شده و برخی از مردم بی توجه با خودرو یا پیاده از روی آن رد می شوند،پرچم را برداشته،به خانه آورده و پس از شست و شو،از آن نگهداری کردم.الان چند تا پرچم ایران دارم.
  • هیچ وقت موافق به آتش کشیده شدن پرچم هیچ کشور به رسمیت شناخته شده ای نبوده و نیستم. چون پرچم هر کشور را ناموس مردم آن کشور می دانم تا نماد یک یا چند سیاستمدار ابله.
  • هیچ وقت در مخیّله ام نمی گنجید که یک ایرانی در خاک ایران به خودش اجازه بدهد بنا به هر علّتی، پرچم ایران را به آتش بکشد.به نظر شما کسی که با پرچم کشورش این کار را می کند چگونه موجودی است و چگونه شخصیتی دارد؟!
  • دلم می خواهد در مورد حوادث اخیر مخصوصاً گرفتن ماشین آتش نشانی از زیر پای آتش نشان ها و هوار کردن آن بر روی دو انسان بی گناه،صدمه زدن به جان و مال مردم معمولی،تخریب اموال عمومی و... بنویسم،ولی سکوت می کنم.سکوتی که به هیچ وجه علامت رضا نیست!
  • فضا غبارآلود است و در فضای غبار گرفته،نمی توان هیچ چیز را شفّاف نگاه کرد و عدم شفّافیت،امکان قضاوت صحیح را نمی دهد.




اگر وقت داشتید به دو پُست قبلی حقیر هم سری بزنید.البته اگر پیش از این آنها را نخوانده اید:

https://virgool.io/@J-M-S/%D8%B4%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%DB%8C%DA%A9-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-jnxkezpyc3i8
https://virgool.io/@J-M-S/%D8%B2%D9%84%D8%B2%D9%84%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D9%86-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%88%D8%B1%D8%AF-htoan7i06sjs