راوی عطش

در سکوت کلاس،

وقتی گچ را بر تخته می‌کشم،

صدای سم اسب‌ها در گوشم می‌پیچد...

نه از گذشته،

که از اکنونِ کربلا.

من معلم تاریخم،

اما گاهی حس می‌کنم راوی عطشم،

راوی نگاهی که در میان نیزه‌ها

هنوز به روشنی می‌درخشد.

عاشورا را درس نمی‌دهم،

با آن زندگی می‌کنم.

هر واژه‌ام،

ذره‌ای از حماسه است

و هر سکوت،

سوگی بی‌کلام.

نویسنده: جواد صدیق‌نیا

پردیس شهید باهنر بیرجند – خراسان جنوبی

⌝ #یاوران_رسانه ⌞