تمرکز بر ژوییسانس زنانه در اوایل دههی ۱۹۷۰ ممکن است به ما اجازه دهد نتایج شگفتانگیز گزارش کینزی را بازتفسیر کنیم. کینزی پس از مصاحبه با ۵۹۴۰ زن داوطلب، به این نتیجه رسید که آنچه زنان خواهان آن هستند «تماس فیزیکی مداوم» است، همراه با سه ناحیهی تحریک خاص دیگر: خواندن رمانهای عاشقانه، تماشای فیلمهای عاشقانه، و … گاز گرفته شدن. این نتیجهی آخر در دههی ۱۹۵۰ واقعاً غیرمنتظره بود و شاید حتی امروزه هم تازگی خود را حفظ کرده باشد، اما اگر از دیدگاه «نشانه» به آن نگاه کنیم، موضوع روشنتر میشود. در اینجا صرفاً گاز گرفته شدن مطرح نیست، بلکه نشانهای که از این عمل باقی میماند اهمیت دارد؛ جزئیاتی که در فیلمهای خونآشامی اغلب مخاطب را مجذوب میکند. در واقع، فرد نه تنها تحت تصرف دیگری قرار میگیرد، بلکه این تصرف بهطور آشکاری در جسم او حک میشود.
ژوئیسانس دارین لیدر
