آقا سید نجف جاسمی اجاق فرزند سید فتح الله فرزند سید فرج معروف به بور سوار از سادات حسینی در سلسله نسب طولی سادات به ائمه مصومین منتسب است و لذا چون در اثر جنگ تحمیلی و آوارگی شجره نامه ایشان که تا امامان معصوم قید شده بود ناپدید گردید.
حضرت سید حسن ابطحی در کتاب انوار الزهرا میگوید : نگاه کردن ، هم غذا شدن ، روبوسی ، دست بوسی ، و زیارت قبور سادات مستحب میباشد پس همه با هم باید حرمت سادات و نوادگان حضرت رسول را نگه داریم و آگاه باشیم که حضور سادات در جامعه مایه خیر و برکت میباشد که از عنایات حضرت حق تعالی به بندگان خودش میباشد.
خاندان جاسمی اجاق ، اولین کسی که از این خاندان وارد کشور ایران شد حضرت آقا سید فرج جاسمی اجاق بود که از کشور عراق برای اولین بار از مرز استان کرمانشاه وارد ایران شد اما از تاریخ این واقعه خبر دقیقی وجود ندارد و ایشان که از سادات بزرگوار عراق بود در یکی از روستاهای مرزی گیلان غرب به نام مرجان سکنی گزیدند ، در ابتدای حضور ایشان در این منطقه که سوار بر اسب بوری بود به بور سوار شهرت یافت ، در آن روستا حاکم منطقه وقتی با محبوبیت و طرفداران او در میان مردم مواجهه میشود و لذا وجوهات و خمس به او میدهند عصبانی شده و با سید رو در رو میشود و با شمشیر قصد جانش میکند و سید چون سلاحی ندارد شاخهای از درخت خرما برمیدارد و در حضور بزرگان و مردم با او به مبارزه میپردازد که به امر خدا آن خوشه یا شاخه خرما به حکم شمشیر عمل میکند و نهایتا حاکم تسلیم و مثل مردم با احترام و پرداخت مستمری برای آن سید اقدام مینماید و حاکم آنجا به اجاق بور سوار اعتقاد پیدا کرده اکنون مقبره متبرک سید فرج (بور سوار) در همان روستای مرجان قرار دارد و مردم آن منطقه مقبره ایشان را بنا و محل زیارت میباشد.
آقا سید فرج فرزند خلف به نام سید فتح الله دارد که بعد ایشان با ادامه دادن راه پدر بزرگوارش اجاق ایشان را روشن نگه میدارد پس از مدتی روستای مرجان را به قصد روستای نسار دیره ترک میکند و در روستای نسار دیره ساکن میشود و آقا سید فتح الله در این منطقه مریدانی پیدا کرده و با گذشت زمان مردم این دیار نیز از کرامات ایشان و خاندان ایشان با خبر شده و بعد از مدتی با دیدگان خودشان کرامات ایشان را میبینند ، به گفته بزرگان منطقه که همگان بر آن گواهی دادهاند روزی که آقا سید به اجاق خود مشغول راز و نیاز و دعا برای شفای بیماران است و بزرگان دهستان دیره در خدمت ایشان میباشند ناگهان یکی از مریدان خبری را از جانب کسی برای ایشان بیان میکند و ایشان با شنیدن این خبر احوالاتشان دگرگون میشود و با عجله میخواهد راه بیفتد ولی باخبر میشود که یکی از اعضای خانواده اسب آقا را بدون اطلاع بیرون برده و آقا نگران و مضطرب به این سو و آن سو میرود و با توجه به اینکه خبر بسیار مهم و با اهمیت بوده با عجله به طرف یک تکه سنگ حرکت میکند بر سنگ سوار شده و با تازیانهاش ضربهای بر پیکرهی سنگ وارد و طی الارض میکند و ایشان به مقصد میرسند .
آقا سید فتح الله به بیان گذشتگان بعد از گذشت ۱۳۰ سال از عمرش دار فانی را وداع گفته و به رحمت الهی پیوسته لازم به ذکر است که مرحوم سید فتح الله در همان بدو ورود به دهستان دیره با دختر یکی از خانوادههای از روستای ورمزیار دیره ازدواج کرده است و صاحب سه فرزند پسر و سه فرزند دختر میشود اما دو تن از فرزندان پسر ایشان در جنگ در مقابل متجاوزان کشور روسیه در جنگ جهانی در راه دفاع از وطن شهید میشوند و در آخرین سالهای زندگی ایشان خداوند به ایشان فرزند پسر سومی عطا میکند که البته آقا سید فتح الله قبل از تولد این فرزند دار فانی را وداع گفته ، بله این فرزند همان سید بزرگواری است که در استان کرمانشاه نام و آوازه ایشان بر زبانها جاری است و به حق روشن نگه دارنده اجاق بور سوار میباشد آقا سید نجف جاسمی اجاق قبل از تولد خود پدر با کرامت خود را از دست داد حال آنکه بعد از تولدش مادر عفیفه و پاکدامن خودش را از دست داد و از همان بدو تولد مورد آزمایش خداوند متعال قرار میگیرد ، آقا سید نجف در دوران کودکی توسط خواهرش زینب السادات پرستاری میشود و با خدای منان به مرحلهی شکوفایی میرسد ، گذشتگان میگویند که خانم زینب السادات همیشه دلنگران تنهایی و بی برادری تنها برادر اجاق دار خویش بوده و دائما تلاش کرده که ایشان را به گونهای تربیت کند که اجاق پدرش دائما روشن بماند با توجه به اینکه آقا سید فرج اجاق خود را به آقا سید فتح الله واگذار میکند پس فرزند ایشان هم باید نگهدارنده این اجاق باشد بعدها با توجه به سن کم آقا سید نجف عمو زادگان ایشان قصد اجاق داری میکنند اما با مخالفت زینب السادات مواجه میشوند و از همان دوران کودکی آقا سید نجف عمامه بر سر میگذارد و شروع به شفا دادن بیماران و مار گزیدگان میکند ، آقا سید نجف در دوران جوانی بنا بر تصمیم خواهر بزرگوارش از یکی از خانوادههای اصیل همان منطقه دهستان دیره زوجه اختیار میکند و زندگی خصوصی اش را شروع میکند ، سید نجف جاسمی اجاق فرزند سید فتح الله جاسمی اجاق میباشد که مقبره سید فتح الله در قبرستان روستای نسار دیره هم اکنون محل زیارت محبان اهل بیت عصمت و طهارت است ، سید نجف جاسمی اجاق دارای کرامتهای زیادی بوده است که هم اکنون آثار منزل ایشان دست نخورده کاه گلی بوده و در وسط روستا قرار دارد به زبان بزرگان منطقه که هم اکنون هم حی و باقی اند کرامات بسیاری از ایشان نقل شده که تعدادی را بیان میکنیم ، نقل شده از کرامتهای ایشان در زمانهای قدیم که دسترسی به دکتر نبوده با الهام از خداوند و تلاوت آیات قرآن شافی تمام مریضان ، بیماران روانی ، مار گزیدهها و تمام مشکل دارها بوده و به طور قطع درمان نموده است که هنوز تمامی اهل تشیع و دیگر معتقدان اعتقادی راسخ به آن سادات دارند و به جد آنها متوسل میشوند مقبره سید نجف جاسمی اجاق با دیگر سادات در کنار حرم مطهر احمد بن اسحاق در شهر سرپل ذهاب است .
بیان شده که ایشان روزی در منزل خود نشسته بودند که ناگهان صدای بلند یک حیوان به گوششان رسید و مریدان ایشان مضطرب شدند اما ایشان فرمودند که نگران نباشید این حیوان آزاری به شما نمیرساند وقتی که حیوان به درب اجاق ایشان رسید معلوم میشود که یک خرس است آقا لبخندی میزنند و یک دعا بر تیکه کاغذی نوشته و بر گردن ایشان نصب میکنند حیوان به راه میفتد و مکان را ترک میکند و سال بعد با چند خرس کوچک و یک تنه بزرگ عسل که بر روی آن کندوی عسل کوه قرار داشت به عنوان پاداش میآورد که استجابت دعای سید در اعطای فرزندانی به خرس را نشان میدهد ، آقا سید نجف تمامی مار گزیدهها را که احتمال مرگ آنها زیاد بود را شفاعت تمام و کامل به اذن خدا مینمود ، لازم به ذکر است که آقا سید نجف دارای پشتکار بسیار خوبی بوده و یکی از کشاورزان نمونهی زمان خود بوده به گونهای که زمان جوانی خود در دشت دیره که عمده زمینهای آن نیزار بوده است ۱۲۰ هکتار زمین کشاورزی با دستان خود از نیزارها پاک کرده و در آن به کشاورزی پرداخته که نهایت یکی از خانهای آن منطقه ۸۰ هکتار از این زمینها را از او میگیرد و ایشان به کمک خواهرزادههایشان و اهالی منطقه در دوران پیری و کسالت در ۴۰ هکتار زمین باقی مانده به کشت و زرع میپردازند ، از بزرگان و شاهدان منطقه نقل است که آقا هنگام برداشت محصول گندم متوجه آتش سوزی میشوند ایشان به طرف آتش حرکت کرده و در محل مورد نظر امامهاش را بر روی زمین میگذارد و در همان حال آتش در سر جای خود خاموش میگردد و ایشان امامه خود را بر سر گذاشته و مشغول برداشت میشود اما بعد از مدت سالها قبل از انقلاب آقا سید نجف به همراه خانوادهاش نسار دیره را به قصد سکنی در شهر سرپل ذهاب ترک مینمایند.
در سرپل ذهاب از طرف خاندان حاجی زادگان ایلخانی که از مالکین وقت این شهرستان بودند در مرکز شهرستان تکه زمینی مسکونی به ایشان هدیه داده میشود و ایشان در این شهرستان به زندگی با مریدانش میپردازد خانه آقا سید نجف جاسمی همیشه محل تجمع مومنین خدا و مریدان سادات و اهل بیت پیغمبر بوده و هست ایشان در خانه خود ساختمانی را برای مهمانان و مریدان خود و بیمارانی که برای گرفتن شفا به اجاق ایشان پناه میاورند بنا نمود و چه بیمارانی در همین بیت آقا شفا پیدا کردهاند و امروز هم در کنار خانواده ایشان زندگی میکنند و چه دیوانگان زنجیری که بعد از گرفتن شفا از اجاق ایشان و پدرانشان در کمال صحت به زندگیشان ادامه دادند ، آقا سید نجف دارای چهار فرزند بودند که دو تن آنها پسر و دو تن آنها دختر بودند پسر بزرگ ایشان آقا سید دولت و پسر کوچک ایشان آقا سید حسین که آقا سید دولت در اسلام آباد و آقا سید حسین در سرپل ذهاب به دعا و اجاق داری و شفاعت بیماران مشغول بودند و اجاق داری بورسوار توسط سید حسین روشن نگه داشته شد که با فوت سید دولت و سید حسین فرزند سید حسین فرزند سید حسین جاسمی اجاق به نام سید نورالدین در سرپل ذهاب واقع در کوی سید نجف در نزدیکی حرم احمد بن اسحاق هم اکنون به اجاق داری و دعا برای شفای بیماران و معتقدان به سادات اهل بیت مشغولند و لذا همگان به خوبی آگاه و بیدارند که با تهذیب و تزکیه نفس میتوان به یکسری واقعیتها و کرامات آن سید بزرگوار هم اکنون نیز با چشم ظاهر نیز پی برد که در روستای نسار دیره در محل اجاق آنها روشن ضمیرانی بارها با چشم سر چراغ روشن غیبی آن سید را در آنجا دیدهاند ، امید است با توکل به خدا روز به روز با کسب معرفت بیشتر به مسیر سادات و ائمه اطهار رهنمون شده و در این سیر حرکت نمائیم.
