فقط یه دهه هشتادی می تونه ....

فقط یه دهه هشتادی می تونه با جیب خالی و حساب بانکی ای که زیر 100 تومن موجودی داره ساعت ها خیالبافی کنه راجع به اینکه اسم شرکتی که قراره در آینده تاسیس کنه رو چی بزاره که بهتر از اسم شرکت ایلان ماسک باشه

فقط یه دهه هشتادی می تونه با دلار 116 تومنی به زندگی تو یک پنت هاوس وسط ال ای فکر کنه (کاش فقط فکر نبود این چیزا برای ما فکره برای کشورای دیگه هدفه الان یه عده میان میگن نهههههه اون طرف خبری نیست فلااان منم در جواب میگم سیشتیر به قول یکی از استادامون نخبه ها اون طرف برده علمی هستن منم در پاسخ میگم خوبه اونا در قبال بردگیشون پول و احترام دریافت میکنن حداقل:)

فقط یه دهه هشتادی میتونه اینجوری خودش و دلداری بده که در مقابل شرایط رفاهی ای که همسن و سالای خودش تو کشورای دیگه دارن اون داره تو ایران پخته تر میشه و این شرایط فقط برای بلوغ ذهنی و روحی اون هست (میشه اینطور تفسیرش کرد فقط و فقط برای عبور از این دوران اما نمیشه بی عدالتی و ظلمی که در حقمون شده رو نادیده گرفت )

فقط یه دهه هشتادی می تونه در برابر کوچکترین و عادی ترین امکاناتی که در کشور های دیگه میبینه حسرت بخوره (واسه ما خندیدن و رقصیدن هم حرومه امکانات که گناه کبیره ست خندیدن و رقصیدن دقیقا زمانی آزاد شد که دیگه دلیلی برای شاد بودن نبود)

فقط یک دهه هشتادی می تونه در زمان واحد به همه چیز فکر کنه اونقدر فکر کنه و فکر کنه که مغزش فرسوده بشه

فقط یک دهه هشتادی که از کودکی و نوجوونیش هیچ خیری ندیده می تونه با دیدن عمو فیتیله ها اشک بریزه و حسرت کودکی نکردش و بخوره

فقط یه دهه هشتادیه که قشنگترین روزای بچگیش عجین شدن با روزای جمعه ی آخر هفته غروبایی که بست پای تلویزیون می نشست تا فیتیله ها بیان و بدون در نظر گرفتم غم غروب عصر جمعه اون ثانیه های طلایی رو در خاطراتش رقم بزنن (خودمونیم ولی صدا و سیما لیاقت عمو های مارو نداشت لیاقت صدا سیما آدمای اوسکول احمقیه که این روزا کم تو برنامه های صبحگاهی نمیبینیمشون )

آره عمو ها از وقتی که شما رفتین و کودکیمون به خاطرات پیوست قاصدکا هم مردن

شما بهترین خاطرات یه نسل و ساختین ممنونم ازتون بابتش

فقط یه دهه هشتادی می تونه با تماشای برنامه های قدیمی عموپورنگ گریه کنه برنامه هایی که یه زمانی خنده رو لبامون میاورد و الان دیگه خبری از اون خنده های از ته دل نیست

یه روزی یه جایی آخرین خنده ی خالص و از ته دلمون و کردیم و ندونستیم که این آخرین خنده ی کودکانه ی ماست

یادمه یه شبایی با خانواده عمو پورنگ و نگاه می کردیم

برنامه هاش ابدا برای بچه ها نبودن برنامه هایی که پدر و مادرارو هم پای تلویزیون می نشوندن

اون روزا آخرین باری بود که برای تماشای محتوای باکیفیت مجبور نبودیم پول اینترنت بدیم

می دونین

فقط یه دهه هشتادی می تونه در برابر ناملایمات شبا تو تاریکی زمانی که هیچکس جز خدای خودش اشک هاش و قضاوت نمیکنه گریه کنه

فقط یه دهه هشتادی میتونه حتی برای روزایی که ابدا تجربشون نکرده دلتنگ بشه با شنیدن آهنگایی که هیچ خاطره ای باهاشون نداره اشک بریزه و با فکر کردن به روزایی که اون هنوز متولد نشده بوده حسرت بخوره(قدیما زمانی که پدر بزرگ مادربزرگامون هنوز بچه بودن و مجبور نبودن تو سن و سال ما به آینده ی پوچی که پیش رو دارن فکر کنن )

تو آپارات سرچ کردم حمیرا تماااااام کاور آهنگاش اومد جز آهنگ خودش میخوام بگم اینقدررررررر رسانه ی داخلی حقیر و پسته

یارو صداش مثل غار غار کلاغه اومده اهنگ حمیرا رو خونده و بارگزاری کرده تو آپارات حذفم نشده این اگه کشور دیگه بود به جرم آسیب به اجسام عمومی دستگیر میشد

فقط یه دهه هشتادی می تونه حسرت روزایی رو بخوره که دلار 90 تومن بود و اون زمان با تعجببب میگفتیم دلار شده 90 تومن!!!! اونوقت الان .....

فقط یه دهه هشتادی می تونه در جواب استادش که ازش می پرسه چرا درس می خونین ؟ بگه : چون آینننددهههه ییی ایییرااااننننن و بسسساااازززمممم (ززرررشششکککککک) چون میخوااااام علم کسببب کنمممم (مجدد زررررششششککککک) چون دلم میخواد در آینده مشکلات کشور و حل کنم (ززرررششششککککک فراوان با غلظت بالاتر )

فقط یه دهه هشتادی میتونی ساعت 7:55 دقیقه صبح تو ایستگاه اتوبوس در حالی که ساعت 8 کلاس داره و اتوبوسم نیومده آهنگ یه حلقه طلایی گوش بده و شوهر آیندش و با آیفون نمیدونم چند پرومکسه تازه اومده نارنجیه و تسلا تصور کنه

فقط یه دهه هشتادی می تونه سر کلاس ژنتیک پایه درسی که عاشقانه دوستش داره با موبایل بازی کنه چون دیگه هیچی به هیچ نقطه ای از بدنش نیست

فقط یک دهه هشتادی می تونه سر کلاس درس سه واحدی تخصصی ته کلاس بخوابه چون اونقدر داروی افسردگی مصرف کرده که در طول روز همش خوابه(وهمچنان به خودش افتخار کنه که با تمام دغدغه ها هنوز درگیر اعتیاد نشده که خانواده از تو جوب جمعش کنن )

فقط یه دهه هشتادی می تونه کل دنیا رو به چپ ترین نقطه ی وجودش بگیره چون دیگه ظرفیتی براش نمونده که بخواد به چیزی اهمیت بده چیزی هم دیگه براش اهمیت نداره که بخواد اهمیت بده در واقع دیگه هیچ چیز ذاتا دارای اهمیت نیست که جدی گرفته بشه

فقط یه دهه هشتادی میتونه به این فکر کنه که آیا نفس کشیدن هم انتظار زیادی محسوب میشه ؟ ( فکر کنم بقیه هم همین نظر و داشته باشن بجز ما دیگه ما قبول کردیم فضای رسانه ای امن و بدون فیلتر و نوسان قیمت معقول و آزادی عقیده و جایگاه اجتماعی و شغل و درآمد و کسب و کار و زندگی و ازدواج و سلامت جسم و روان و ....توقعات بالایی محسوب میشن تو کشور ما اما آیا هوای پاک هم توقع بالایی هست ؟ ظاهرا هست )

و در نهایت فقط یک دهه هشتادی می تونه با داشتن تماااااااااااااااااااااااااااااااااااممممممممممممم این افکار دغدغه ها نگرانی ها و مشکلات برای آیندش برنامه ریزی کنه با اینکه می دونه آینده ای در کار نیست !!!

آره خلاصه که ما همچنان در جایگاه خار چشم بعضیا ایستاده ایم

و یادمون نمیره چقدرررررر با انتشار عکسا و فیلم های اراذل دهه هشتادی هممون رو تحقیر کردین و بهمون توهین کردین در حالی که ما اینجا داشتیم با نشخوار های شبانه مون دست و پنجه نرم می کردیم و می جنگیدیم برای ساختن آینده ای که یه عده داشتن خرابش میکردن( اراذل اوباش بین تمام نسل ها هست تنها فرقشون اینه که لباسای قشنگ تری می پوشن و تو اذهان عمومی زیبا تر جلوه میکنن ولی ذات خراب همیشه خراب میمونه )

تا بعد :))

پ.ن : کرونا ، آنفولانزا ، جنگ ، شرایط اقتصادی زیر خط فقر ، جنگ روانی ، آلودگی هوا ، سوختن جنگل ها ، خشک شدن دریاچه ها و مرحله ی بعدم حمله آدم فضایی هاست آماده باشین عزیزان فارغ از این بحث ها خود مردم هستیم که به خودمون رحم نمیکنیم و شرایط همدیگه رو درک نمیکنیم !

پ.ن2: متاسفانه شاهد نابودی ایرانیم 🖤

~•°stargirl°•~