بعد از ۵ سال برگشتم به فضایی که یه زمانی دلمشغولیِ من بود.
از همون موقعها هم نوشتن و خونده شدن توسط آدمهایی که منو نمیشناختن، برام جذاب بود.
حالا اما دلیل اصلی نوشتنم شده تکلیفی که از طرف مجموعه «پله به پله» دارم حالا اینجام، نه فقط چون یه تکلیف هست؛ از اون مدل اختیاریا.
بیشتر به خاطر اینکه با دیدن پستهای قدیمی، یاد و خاطرات اون روزهام اومد جلوی چشمم؛ روزایی که چقدر متلاطم بودم.
شاید نوشتههام شبیه اون فضایی نباشه که داشتم ، ولی من هنوز احساسات اون روزهام رو یادمه.
برای همین شاید سالها بعد، وقتی دوباره برگردم و این متن رو بخونم، یادم بیاد که موقع نوشتنش چه چیزهایی رو حس میکردم؛
اون وقتهایی که هنوز خبری از هوش مصنوعی و این همه «اتفاقات عجیب و غریب» نبود.
دلم میخواد توی یه پست دیگه، تکلیفم رو بنویسم.
اینجا جاش نیست.
