ویرگول
ورودثبت نام
فرزانه سالارپور
فرزانه سالارپورپژوهشگر هوش مصنوعی، یوتیوبر و تصویر ساز
فرزانه سالارپور
فرزانه سالارپور
خواندن ۴ دقیقه·۳ ماه پیش

فرایند طراحی و ساخت تن‌پوش‌های عروسکی تبلیغاتی

مقدمه

در دنیای پررقابت امروز، برندها برای دیده‌شدن باید از ابزارهایی بهره ببرند که همزمان خلاقانه، جذاب و ماندگار باشند. تن‌پوش‌های عروسکی تبلیغاتی یا Mascots، یکی از مؤثرترین ابزارهای برندینگ محیطی به شمار می‌روند. این شخصیت‌های متحرک می‌توانند در رویدادها، فضاهای شهری، نمایشگاه‌ها و حتی شبکه‌های اجتماعی نقش سفیر برند را بازی کنند و ارتباطی احساسی و سرگرم‌کننده با مخاطب برقرار نمایند. ساخت یک تن‌پوش استاندارد تنها یک فعالیت هنری ساده نیست؛ بلکه ترکیبی از طراحی صنعتی، مهندسی متریال، خیاطی تخصصی، آشنایی با ارگونومی و شناخت بازاریابی است.

تنپوش عروسکی مهفا ( فرزانه سالارپور )
تنپوش عروسکی مهفا ( فرزانه سالارپور )

۱. فاز طراحی و ایده‌پردازی

۱–۱. تحلیل برند و تدوین هویت بصری

پیش از شروع طراحی، لازم است طراح شناخت دقیقی از موارد زیر داشته باشد:

* هویت برند و ارزش‌های کلیدی

* رنگ‌های سازمانی

* گروه هدف (کودکان، خانواده‌ها، مخاطبان بزرگسال)

* لحن و شخصیت برند (طنز، رسمی، مهربان، هیجان‌انگیز)

این مرحله باعث می‌شود شخصیت نهایی با روح برند همسو باشد و در ذهن مخاطب تصویر واحدی ایجاد کند.

۱–۲. طراحی کاراکتر

طراحی خصیت در دو مرحله انجام می‌شود:

1. اتودهای اولیه: ترسیم چندین طرح خلاقانه با ژست‌ها و حالت‌های مختلف

2. انتخاب طرح منتخب: بررسی جذابیت، قابلیت اجرا، هزینه ساخت و راحتی پوشیدن

از نکات مهم در طراحی:

* چشم‌ها باید بزرگ و گویا باشند تا ارتباط عاطفی ایجاد کنند.

* فرم کاراکتر نباید بسیار حجیم باشد که حرکت بازیگر را محدود کند.

* رنگ‌ها باید شاد، ساده و قابل اجرا روی پارچه باشند.

۱–۳. شبیه‌سازی سه‌بعدی و ساخت ماکت

در این مرحله یک مدل سه‌بعدی دیجیتال یا ماکت فیزیکی از فوم یا خمیر ساخته می‌شود. این شبیه‌سازی‌ها کمک می‌کنند تا:

* حجم نهایی شخصیت مشخص شود

* محل دید، تهویه، و موقعیت دست و پا دقیق بررسی شود

* مشکلات وزن یا تعادل پیش از ساخت برطرف شود

۲. انتخاب متریال و تکنیک ساخت

۲–۱. انتخاب فوم مناسب

فوم قلب اصلی ساخت تن‌پوش است. انواع مهم آن:

* فوم EVA: سبک، مقاوم، مناسب سر و قطعات بزرگ

* فوم سرد: انعطاف‌پذیر و بادوام، مناسب اجزای متحرک

* فوم گرم: ارزان‌تر اما سخت‌تر برای فرم‌دهی

* ابر اسفنجی: برای حجم‌دهی در تنه و اندام‌ها

ضخامت فوم بسته به نیاز بین ۶ تا ۳۰ میلی‌متر انتخاب می‌شود.

۲–۲. پارچه‌کاری و انتخاب رویه

رویه تن‌پوش باید ویژگی‌های زیر را داشته باشد:

* نرمی و لطافت برای لمس توسط کودکان

* مقاومت در برابر شست‌وشو

* رنگ ثابت در برابر نور

* قابلیت دوخت تمیز

رایج‌ترین پارچه‌ها:

* پارچه پولیش و پلش (گزینه استاندارد اکثر تن‌پوش‌ها)

* نمد و کشباف برای جزئیات

* پارچه مش توری در نواحی تهویه و دید

۲–۳. اسکلت داخلی

برای کاراکترهای حجیم یا ایستاده:

* استفاده از اسکلت PVC

* استفاده از فایبرگلاس برای استحکام بیشتر

* طراحی پدهای شانه برای توزیع وزن و جلوگیری از خستگی

۳. مراحل اجرایی ساخت

۳–۱. ساخت سر کاراکتر

سر بزرگ‌ترین و مهم‌ترین بخش است. مراحل آن:

* برش فوم و ساخت یک چارچوب کروی یا فرم خاص

* تعبیه مسیر دید در چشم‌ها یا دهان

* نصب فن تهویه (در مدل‌های حرفه‌ای)

* دوخت رویه و نصب آن روی فرم

* افزودن اجزای صورت مانند ابرو، زبان، لبخند و جزئیات رنگی

برای سبک شدن، درون سر معمولاً توخالی است و با کم‌ترین مقدار فوم ساخته می‌شود.

۳–۲. ساخت تنه و اندام‌ها

* طراحی الگو مطابق اندازه بدن بازیگر

* استفاده از لایه‌های اسفنج برای حجم‌دهی

* دوخت پارچه روی الگو

* اضافه‌کردن جیب‌های داخلی برای پاوربانک، خنک‌کننده یا وسایل بازیگر

۳–۳. ساخت دستکش‌ها

دست‌ها معمولاً ۳ یا ۴ انگشتی ساخته می‌شوند. نکات مهم:

* استفاده از اسفنج نازک برای انعطاف‌پذیری

* دوخت داخلی برای جلوگیری از آشکار شدن درزها

* وزن بسیار کم برای جلوگیری از خستگی بازو

۳–۴. ساخت کفش‌های عروسکی

* کفش باید سبک باشد اما تحمل وزن بازیگر را داشته باشد

* بیرون کفش با پارچه پوشیده می‌شود تا هماهنگ با تن‌پوش باشد

* زیره مقاوم PVC یا EVA برای جلوگیری از لغزش

۴. نکات ارگونومی و ایمنی

۴–۱. دید و تنفس

بازیگر باید حداقل ۳۰٪ میدان دید طبیعی داشته باشد. نقاط معمول برای دید:

* چشم‌ها

* دهان

* گردن یا سینه (با توری مش)

۴–۲. تهویه فعال

در مدل‌های حرفه‌ای:

* استفاده از فن‌ کوچک ۵ یا ۱۲ ولت داخل سر

* گردش هوا برای جلوگیری از تعریق شدید

۴–۳. توزیع وزن

* وزن استاندارد تن‌پوش: ۳ تا ۸ کیلوگرم

* استفاده از کمربند و پد شانه برای تقسیم بار

۴–۴. ایمنی حرکتی

* ایجاد فضای کافی برای حرکت پا

* طراحی کفش ضدلغزش

* جلوگیری از نقاط خطرناک مانند خارهای سخت، لبه‌های تیز، یا اجزای کاملاً برجسته

۵. رنگ‌آمیزی، جزئیات و تست نهایی

۵–۱. افزودن اکسسوری

برخی تن‌پوش‌ها شامل اجزای اضافه هستند:

* کلاه، شنل، شلوار، جلیقه

* دم یا بال

* ابزار یا اشیای نمادین برند مثل جعبه محصول، لوگو یا تابلو دست‌گرفتی

۵–۲. تست حرکت

پیش از تحویل، تست‌های زیر انجام می‌شود:

* تست راه‌رفتن، دویدن، نشستن و دست‌تکان‌دادن

* تست ارتباط با کودکان

* تست دوام دوخت‌ها و پارچه

* تست تعادل در فضاهای شلوغ

۶. نگهداری، شست‌وشو و تعمیرات

۶–۱. اصول شست‌وشو

* شست‌وشوی پارچه‌های بیرونی با آب سرد و شوینده ملایم

* عدم استفاده از خشک‌کن برای جلوگیری از تغییر سایز

* اسپری آنتی‌باکتریال برای سر و اجزای داخلی

## ۶–۲. نگهداری طولانی‌مدت

* نگهداری در کاور پارچه‌ای

* جلوگیری از قرارگیری در محیط مرطوب

* پرهیز از فشار دادن یا تا کردن بیش از حد

۶–۳. تعمیرات دوره‌ای

* ترمیم درزها

* تعویض فن تهویه یا توری دید

* ترمیم کفش‌ها به علت استفاده زیاد

# نتیجه‌گیری

ساخت تن‌پوش‌های عروسکی تبلیغاتی یک فرایند چندبعدی است که نیازمند تخصص در طراحی کاراکتر، شناخت مواد، مهارت دوخت و رعایت اصول ارگونومی است. یک تن‌پوش استاندارد می‌تواند سرمایه‌گذاری مؤثری برای برند باشد، زیرا توانایی ایجاد ارتباط احساسی و افزایش یادآوری برند را دارد.

استفاده از این ابزار علاوه بر جذاب‌کردن فضای تبلیغات، باعث افزایش تعامل مخاطبان و ایجاد محتوای ویروسی در شبکه‌های اجتماعی می‌شود. بنابراین، توجه به جزئیات و انتخاب یک سازنده متخصص نقش مهمی در کیفیت نهایی و تأثیرگذاری آن دارد.

طراحی
۱۴
۲
فرزانه سالارپور
فرزانه سالارپور
پژوهشگر هوش مصنوعی، یوتیوبر و تصویر ساز
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید