بنویسیم و بنویسیم و بنویسیم

چرا نیاز داریم مطلب بنویسیم؟

تا حالا شده فکر کنید که نوشتن مطلب، علاوه بر اینکه دانش ما رو با دیگران به اشتراک میزاره و میتونه برای اونها مفید باشه چه فواید دیگه ای داره؟ تا حالا شده ایده های گوناگونی به ذهنتون برسه بعدا فراموش کنید که میخواستید اون ایده رو چطور اجرایی کنید؟

در این مطلب درباره فواید نوشتن و یکی از شیوه های نوشتن که استفاده می کنم با شما صحبت می کنم. متشکرم که با من همراه هستید.


ساختار ذهن ما - قدم اول

اقای دیوید آلن که تکنیک GTD رو مطرح کرده، در ویدیوی آموزشی که در سایت لیندا در ارتباط با همین موضوع وجود داره بیان می کنه که "ذهن ما برای ایجاد ایده ها ساخته شده و نه نگهداری از اونها"، هرچند که ممکنه افرادی حافظه بسیار قوی در به خاطر سپردن ایده ها داشته باشن ولی من و بقیه افرادی که مثل من حافظه یک فرد معمولی رو دارن لازمه به این نکته توجه کنن که هر چه بیشتر این ایده ها رو بعد از به وجود آوردن از ذهن شون خارج کنن، فضای بیشتری برای به وجود آمدن ایده های جدید وجود خواهد داشت.

بعنوان قدم اول: در هر زمان که ایدهد ای به ذهن ما خطور کرد، اونها رو در جایی مثل دفترچه و یا تسک منیجر های شخصی (مثلا Todoist و ...) ثبت کنیم تا اونها رو همیشه همراه داشته باشیم. من از همین شیوه برای به خاطرر سپردن عنوان هایی مطالبی که در ویرگول می نویسم استفاده می کنم و حتی برای مدیریت کوچکترین کار های شخصی هماین لیست به منظم شدن و رسیدن به هدف هام کمکم می کنه.

چگونه می نویسم- قدم دوم

این موضوع تماما تجربه شخصی خودم هست و خوشحال میشم که نظر شما دوستان در این مورد رو بدونم.

برای اینکه نوشته های ما در رسوندن مفهوم و منظور ما به خواننده قوی باشه در عین حال جذاب باشه چند مورد رو رعایت کنیم:

  • اول اینکه به هیچ عنوان موضوعی رو از جایی کپی نکنیم و حتی اگه مطلبی رو مطالعه کردیم، برداشت خودمون رو در باره اون بنویسیم.
  • موضوعات رو بر اساس سلیقه خودمون انتخاب کنیم و نه مطالبی که در حال حاضر در هر زمینه ای بورس هستند، در غیر این صورت مطلب ما جزو چندین مطلبی خواهد بود که درباره اون موضوع نوشته شده.
  • ترجمه نکنیم، متاسفانه مطالبی دیدم (نه در ویرگول) که نویسنده مطلب انگلیسی رو مستقیما ترجمه کرده و به اسم خودش منتشر کرده، در صورتی که مخاطب به مطالب انگلیسی علاقه مند باشه مستقیما به سراغ سایت های انگلیسی زبان میره و اگر کسی به مطالب فارسی تمایل داشته باشه از سایت های مرتبط استفاده می کنه. اگر مطلبی رو ترجمه می کنیم و نام منبع و نویسنده اصلی رو یادآور بشیم ضمن اینکه ازش اجازه بگیریم.
  • نوشتن در بین ما ایرانی ها موضوع جا افتاده ای نیست به این صورت که همیشه در حال نوشتن باشیم، مثلا دفترچه خاطرات داشته باشیم تا به آزاد شدن ذهنمون کمک کنیم. پس قدر افرادی که می نویسن رو بدونیم، کسایی که برای ما وقت و ارزش میزارن تا دانش خودشون رو با ما تقسیم کنن. حتی اگه سواد انگلیسی خوبی داریم گاها به نوشته های فارسی سر بزنیم و مهم تر از همه به این نوشته ها فیدبک بدیم.
  • یک عادت برای نوشتن در بین سایر برنامه های روزانه خود ایجاد کنیم. من روزانه درباره دو موضوع مختلف می نویسم که یکی از اونها رو در ویرگول میزارم، البته بعضی وقت ها که اون مطلب نیاز به دانش و مطالعه بیشتری داره برای منتشر کردنش صبر می کنم ولی عادت روزانه خودم رو تا ححد امکان حفظ می کنم.
  • شیوه خودمون رو حفظ کنیم. دلیلی وجود نداره که شما شیوه نوشتن خودتون رو مگر به انتخاب شخصی تغییر بدید، با حفظ شیوه نوشتاری خودمون نوشته ها دلچسب تر خواهند بود. حتی اگر مطلب خیلی مهمی می نویسیم احتیاجی به استفاده از ادبیات بخصوص نداریم.

به اشتراک بزاریم - قدم سوم

حتما مطالب خودمون رو به اشتراک بزاریم. مخصوصا برای ما که در ویرگول می نویسیم این مزیت وجود خواهد داشت که مطالب ما و دیگر دوستان بیشتر دیده بشه ضمن اینکه افراد بیشتری به نوشتن ترغیب خواهند شد.


سخن آخر

متشکرم از اینکه وقت خودتون رو به من دادید، میتونید همین الان شروع کنید و بعنوان قدم اول برداشت خودتون رو از این نوشته بنویسید و نظر خودتون رو هم بهش اضافه کنید و بعنوان یک مطلب جدید منتظر کنید. مشتاقانه منتظر نظرات شما در باره این نوشته و سایر نوشته های خودم هستم.