وقتی سلاح دست شان است ، حرف از انسانیت نیست.
وقتی غیرنظامیان را گروگان میگیرند و تجاوز می کنند و با خوشحالی شیرینی پخش میکنند و دنبال احکام صیغه می گردند ، حرفی از انسانیت نیست.
اما همین که ورق برمیگردد شروع میکنن به شلوغ بازی و ننه من غریبم کردن که اینها دارند از کشته شدن ما خوشحالی می کنند.
وقتی ارباب شان به کشور همسایه اش حمله می کند حرفی از انسانیت و تجاوز به کشور دیگر نیست. و حتی با ارسال پهباد و نیرو به کمک متجاوز هم می روند.
اما در جای دیگر ، دوباره پای انسانیت به میان می آید. دوباره صحبت در مورد این می شود که متجاوز کیست و چه کسی دارد دفاع می کند.
وقتی در کوچه و خیابان هموطن خودشان را میکشن ، حرف از انسانیت نیست. اما بی تفاوتی ما نسبت به کشته شدن مردم غزه به دور از انسانیت است.
هیچکس حق ندارد پوشش و اعتقاداتی مخالف آنچه این ها دوست دارند ، داشته باشد ، اما در مراسم مذهبی خودشان یاد حرف هایی مثل احترام به عقاید میوفتند.