اگر اهل لینکدین باشید، خاطرتون هست تا پیش از دی ماه، خیلی ها در انتظار انتشار آخرین رنکینگ Favikon بودند؟
مقایسه Social Media و Social Network شاید ساده به نظر میاد، اما تفاوتهای مهمی در کارکرد و استراتژی دارند: 📱 رسانه های اجتماعی یا سوشال مدیا با تمرکز بر تولید و پروموت محتوا با شعار معروف "محتوا پادشاه است، غالبن برای دیده شدن، خوانده شدن و لایک و سرگرمی عمل می کنند. محتوا محوری، الگوریتمی بودن(پلتفرم ذائقه یا همان اکسپلور رو تعیین میکنه) امکان وایرال شدن (نگیم ویروسی) و روابط غیرپایدار(منظورنم از لحاظ کاریست)، ویژگیهای اکثر آنهاست. Instagram و YouTube و ویرگول و TikTok، آپارات و...
به تجربه زیسته می تونم بگم در 1 ماه بیش از 500.000 ایمپرشن در سایت Virgool | ویرگول دریافت کردم. و فقط انگار عطش دیده شدن محتوا در این پلتفرم سیراب میشه.
اما داستان Social Network (شبکه های اجتماعی) تفاوت داره و تمرکز اونها عمدتن بر ارتباط سازی بین "آدمهای واقعی" هست، نه صرفن محتوا. ویژگی این مدل ارتباط محور بودن، تعامل هدفمند ، پرسنال برندینگ و اعتماد سازی بلندمتدت هست. سایت شما، LinkedIn تون، Facebook ، پادکست ، حتا کانال بله 🤮 اگر بخوایم بگیم Social Media برای جلب توجهه، Social Network هدایت کننده توجه به سمت اعتماد و پروژه است
اما داستان به همینجا ختم نخواهد شد. از دی ماه1404 به نظرم همه به تجربه معنای مسئولانه Community و تعامل، وفاداری، مشارکت و خلق ارزش بر مبنای حمایت از هم و با کانسپت ایران پرداختیم. ری پست و استوری در بله؛ تبلیغات برای هم؛ توصیه دهان به دهان همدیگر و بدون چشمداشت از هم حمایت کردیم و چقدر دلهامون و دغدغه هامون به هم نزدیک شد.
روزی در ایونت پازل به دوستان عزیزم نظیر Mahsa Esfandiari و Mohammad Molaie عرض کردم: در الگوی PESTEL پاشنه آشیل ما Technology خواهد بود و دم ما ایرانی ها گرم که در حداقل تکنولوژی، باز هم هوای هم رو داریم.
بله! از مولانا آموختیم:
بیا تا قدرِ یکدیگر بدانیم که تا ناگه ز یکدیگر نمانیم
چو مؤمن آینهیْ مؤمن یقین شد چرا با آینه ما روگرانیم؟
کریمان جان فدایِ دوست کردند سگی بگذار، ما هم مردمانیم
فسون قل اعوذ و قل هو الله چرا در عشق همدیگر نخوانیم؟
غرضها تیره دارد دوستی را غرضها را چرا از دل نرانیم؟
گهی خوشدل شوی از من که میرم چرا مردهپرست و خصمِ جانیم؟
چو بعدِ مرگ خواهی آشتی کرد همه عمر از غمت در امتحانیم
کنون پندار مُردم، آشتی کن که در تسلیم، ما چون مردگانیم
چو بر گورم بخواهی بوسه دادن رُخم را بوسه ده، کاکنون همانیم
خمش کن مردهوار ای دل، ازیرا به هستی متهم ما زین زبانیم
