امروز بیست و سوم بهمن ماه هزار و چهارصد و چهار است. به آخرای سال نزدیک شده ایم.
دیروز، چهل و هفتمین سالگرد تولد یک امید در ایران بود.
برای یک سال دیگر هم به دندان کشیدیمت، جمهوری اسلامی عزیز.
و برای یک سال دیگر هم به دندان خواهیم کشید.
و برای همه سالهایی که خونم گرم باشد،
گرمای تو خواهم بود.
و این آرزوی همه انبیا بود که
خدا بزرگتر از محاسبات قدرت باشد.
و شد.
۴۷ ساله شد این آرزو.
زخمی و رنجدیده اما الحمدلله.
روایت یک سالگرد انقلاب و تحول از زاویه دید یک نوجوانی که دوران انقلاب را ندید اما خوب درک کرد و میکند...
(کمی با تاخیر منتشر شد)
