بزرگترین ترس

نمیخواهم به ملاقات کسی در قبرستان بروم

جمله ای که بار ها با خود تکرار کردم

من واقعا توان از دست دادن کسی را ندارم شاید بتوانم با هر درد وحشتناکی کنار بیایم اما نمیتوانم با ان کنار بیایم

هر بلایی میخواهید سرم بیاورید ولی کسی را از من نگیرید که بزرگترین ترس زندگیم همین است

نمیتوانم تحمل کنم

حال که میبینم همه نزدیکانم ضعیف میشوند قلبم جوری خورد و خاکشیر میشود گویی پودری قرمز رنگ است

نمیتوانم تغیر زمان را قبول کنم

چرا مثل قبل سرحال نیستند.؟

ان ضعف

مرا بشدت میترساند

ان ضعف باعث میشود بدترین اتفاقات ممکن را تصور کنم

نه نه لطفا نه..

دردناک است

کاش هیچوقت هیچ عزیزی از پیش ما نرود

که وجودم طاقتش را ندارد..

گمان میکنم بهتر است خودم اولین کشته باشم

تا هیچ گاه مرگ کسی را نببینم

جسم مرده یا روح مرده کدام بهتر است..؟